II SA/Bk 622/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Dudar,, sędzia WSA Marek Leszczyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę UZASADNIENIE Wójt Gminy K. K., po otrzymaniu wniosku M. J., postanowieniem z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] wszczął postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące ustalenia granicy działki o nr ewid. [...] położonej w obrębie ewidencyjnym G. D., stanowiącej własność wnioskodawcy, z działką ewidencyjną o nr[...] położoną w obrębie ewidencyjnym G. D., stanowiącą własność M. K. (do dnia [...] marca 2022 r. ww. nieruchomość stanowiła własność A. K.) oraz ustalenia granicy działki o nr ewid. [...] położonej w obrębie ewidencyjnym G. D., stanowiącą własność M. J., z działką o nr ewid. [...] położoną w obrębie ewidencyjnym G. D., stanowiącą własność M. K. (do dnia [...] marca 2022r. ww. nieruchomość stanowiła własność A. K.). Do wykonania czynności na gruncie został upoważniony geodeta D. A.. Postanowieniem z [...] marca 2022 r. Wójt Gminy K. K. dopuścił M. K. (dalej jako: "skarżący"), jako stronę postępowania w sprawie wydania decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. W sprawie sporządzono operat techniczny. W sprawozdaniu technicznym załączona została informacja, w której geodeta wskazał, że w wyniku badania materiałów archiwalnych stwierdzono, że przebieg granicy pomiędzy działkami [...], [...] oraz działkami [...], [...] ujawniony w ewidencji należy skorygować i doprowadzić do zgodności z materiałami źródłowymi oraz istniejącą na gruncie osnową. Za wykonane czynności upoważniony geodeta wystawił fakturę nr [...] z dnia [...] maja 2022 r. na kwotę 8 000,00 zł (zgodnie z zawartą w dniu [...] marca 2022 r. umową zlecenia nr [...]). Do faktury dołączył szczegółowe zestawienie kosztów pracy. Wójt Gminy K. K. decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] zatwierdził, jako prawnie obowiązujące granice dotyczące przebiegu granicy działki o nr ewid. [...] z działką nr [...] oraz przebiegu granicy działki o nr ewid. [...] z działką o nr ewid. [...]. Postanowieniem zaś z dnia [...] czerwca 2022 nr [...] na podstawie art. 264 z zw. z art. 262 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") i art. 152 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm., dalej jako: "k.c."), Wójt ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 8 000 zł oraz zobowiązał właścicieli rozgraniczanych nieruchomości do ich uiszczenia: M. J. w kwocie 4000 zł i skarżącego w kwocie 4000 zł, oraz ustalił w pkt 5 termin uiszczenia kosztów do 30 dni od terminu otrzymania niniejszego postanowienia. Na skutek zażalenia skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. (dalej jako: "SKO") postanowieniem z dnia [...] lipca 2022 r. uchyliło zaskarżone postanowienie w części rozstrzygniętej w punkcie 5 i orzekając w tym zakresie, określiło termin płatności na 14 dni od daty wydania postanowienia. W pozostałej części SKO utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Powołując przepisy art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. SKO stwierdziło, że stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Stosownie do art. 152 k.c. właściciele gruntów sąsiadujących obowiązani są do współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Rozgraniczenie nieruchomości zgodnie z art. 29 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm., dalej jako: "p.g.k.") ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. SKO wyjaśniło, że rozgraniczenie nieruchomości polega na skonfrontowaniu aktualnego stanu faktycznego władania, z zasięgiem prawa własności opartym na tytule prawnym do władania. Powyższe przepisy wskazują, że udział w rozgraniczeniu nieruchomości dokonywanym w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że postępowanie toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Tym bardziej, że przy rozgraniczeniu chodzi o sprawę cywilną dotyczącą ustalenia granic prawa własności, która to sprawa tylko na pierwszym etapie rozpoznawana jest w postępowaniu administracyjnym. Ponieważ postępowanie rozgraniczeniowe prowadzone jest w interesie wszystkich właścicieli rozgraniczanych nieruchomości, w związku z tym koszty postępowania powinni w zasadzie ponosić oni w równych częściach. Pojęcia interesu, o którym mowa w art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., nie należy zatem ograniczać do wąsko pojmowanych korzyści wyrażonych samą inicjatywą wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego, ale kojarzyć należy go z interesem prawnym wszystkich stron postępowania określonym w art. 152 k.c. SKO, powołując się na uchwałę Naczelnego Sąd Administracyjny podjętą w dniu 11 grudnia 2006 r. I OPS 5/06 stwierdziło, że organ administracji publicznej orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości, a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. SKO wskazało ponadto, że z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że w postępowaniu w sprawie kosztów rozgraniczeniowych należy prowadzić ustalenia i wyjaśnienia w kierunku, czy wystąpiły obiektywne przesłanki do wszczęcia tego postępowania i tym samym, czy przedmiotowe postępowanie rozgraniczeniowe było prowadzone w interesie obu stron. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy SKO zaznaczyło, że postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte na wniosek M. J. Czynności ustalania przebiegu granic rozpoczęto dnia [...] marca 2022 r. i zakończono w dniu [...] maja 2022 r. pomiędzy nieruchomościami oznaczonymi nr [...],[...] z działkami [...],[...] położonymi w obrębie wsi G. D., gmina K. K. Zgodnie z protokołem granicznym z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] i szkicem granicznym wykonanymi przez geodetę, określono granicę geodezyjną pomiędzy nieruchomościami. Dla ustalonych punktów granicznych wykonano stabilizację w następujący sposób: w punktach [...], [...],[...] słupkami betonowymi z podcenterm (butelka). Strony zapoznały się z przebiegiem granic i zgodnie oświadczyły, że uznają je za obowiązujące. SKO wskazało, że w sprawozdaniu technicznym załączona została informacja, w której geodeta stwierdził, że w wyniku badania materiałów archiwalnych stwierdzono, że przebieg granicy pomiędzy działkami [...],[...] oraz działkami [...],[...] ujawniony w ewidencji należy skorygować i dopasować do zgodności z materiałami źródłowymi oraz istniejącą na gruncie osnową. Koszty postępowania rozgraniczeniowego ustalone zostały w kwocie 8000 zł zgodnie z umową zlecenia z dnia [...] marca 2022 r. oraz fakturą z dnia [...] maja 2022 r. Do faktury zostało dołączone szczegółowe zestawienie kosztów pracy geodety, które obejmowało takie czynności jak zgłoszenie pracy do PODGiK w Z., pobranie i analiza dokumentacji archiwalnej, wywiad terenowy, opracowanie wyników wywiadu terenowego, przygotowanie wezwań oraz zawiadomień o czynnościach ustalenia granic, rozprawa graniczna, opracowanie dokumentacji z rozgraniczenia oraz dokumentacji technicznej, koszty materiałów eksploatacyjnych w tym koszt paliwa. Geodeta dokonał wyceny pracy według stawek określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz. U z 2020 poz. 989 ze zm.). Wobec powyższego SKO uznało za nietrafny zarzut dotyczący bezzasadności kwoty wynagrodzenia geodety oraz jego zawyżenia. Ustalenie wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego obejmujących wynagrodzenie uprawnionego geodety za dokonane czynności geodezyjne, w nawiązaniu do treści zawartej z nim umowy, podlegało weryfikacji i ocenie przez Wójta w zakresie przedstawionych przez geodetę wyników jego prac, przedłożonej dokumentacji rozgraniczenia nieruchomości, specyfikacji kosztów oraz rachunku. W skardze wywiedzionej do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając SKO naruszenie prawa materialnego, tj. art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na dokonaniu wykładni rozszerzającej, a w konsekwencji na obciążeniu go połową kosztów postępowania rozgraniczającego w kwocie 4 000 zł, w sytuacji gdy skarżący ani nie żądał przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego ani przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego nie było w jego interesie. W uzasadnieniu skargi skarżący przyznał, że strony postępowania są sąsiadami i dochodzi między nimi do licznych sporów (w tym łagodzonych przez Policję), jednak w niniejszej sprawie wniosek o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego złożył M. J., skarżący zaś nie kwestionował granic swojej nieruchomości ani nieruchomości sąsiedzkiej. Nie miał też żadnego interesu, aby granice działki sprawdzać lub ponownie wytyczać. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie poważają legalności zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, z punktu widzenia kryterium legalności jest postanowienie o ustaleniu wysokości i sposobu rozliczenia kosztów przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego, zakończonego decyzją o rozgraniczeniu. Wysokość tych kosztów nie była kwestionowana i zamknęła się kwotą 8000 zł, sporne było zaś określenie kręgu podmiotów zobowiązanych do ich poniesienia. Skarżący zakwestionował bowiem obciążenie go połową wyżej wskazanych kosztów postępowania, wskazując że koszty te powinny być poniesione w całości przez inicjującego to postępowanie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podkreślił, że nie podważał przebiegu granicy i nie dał też żadnych powodów do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Na wstępie wyjaśnić należy, ze rozgraniczenie nieruchomości w postępowaniu administracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm., dalej jako: "u.p.g.k"), a także przepisy rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453). Rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic (art. 29 ust. 1 u.p.g.k). Organem przeprowadzającym rozgraniczenie z urzędu lub na wniosek strony - stosownie do art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 tej ustawy - jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), zaś czynności ustalania przebiegu granic - zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy - wykonuje geodeta upoważniony przez wymienione organy. Rodzaje dokumentów stanowiących podstawę ustalania przebiegu granic oraz sposób i tryb wykonywania przez geodetę czynności ustalania przebiegu granic i sporządzania dokumentacji przy rozgraniczaniu nieruchomości określają przepisy rozporządzenia wykonawczego z dnia 14 kwietnia 1999 r. Z powołanych wyżej przepisów wynika zasada udziału geodety w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości. Zatem koniecznymi kosztami postępowania rozgraniczeniowego są koszty związane z czynnościami geodety w tym postępowaniu. Nie budzi też wątpliwości, że koszty czynności związanych z rozgraniczeniem należą do kosztów postępowania administracyjnego. Przepisy u.p.g.k oraz przepisy rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 1999 r. nie zawierają norm dotyczących kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i sposobu ich rozliczenia. W tej kwestii znajdują zastosowanie przepisy działu IX kodeksu postępowania administracyjnego. Według art. 263 § 1 k.p.a. do kosztów postępowania zalicza się między innymi koszty biegłych. Natomiast przepis art. 262 § 1 k.p.a. stanowi, że stronę obciążają te koszty postępowania, które: 1) wynikły z winy strony, 2) zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Na mocy art. 262 § 2 k.p.a. w uzasadnionych przypadkach organ administracji publicznej może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy art. 264 § 1 w związku z art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., które określają zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego pomiędzy strony. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 262 § 1 k.p.a., stronę obciążają te koszty, które wynikły z jej winy (pkt 1), a także zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2). Z kolei z unormowania art. 152 k.c., który również stanowił podstawę zaskarżonego postanowienia wynika, że właściciele gruntów sąsiadujących obowiązani są do współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych; koszty rozgraniczenia oraz koszty urządzenia i utrzymywania stałych znaków granicznych ponoszą po połowie. W orzecznictwie istniały co prawda rozbieżności, co do stosowania przepisów art. 152 i 153 k.c. w postępowaniu administracyjnym o rozgraniczenie, a co za tym idzie, dopuszczalności obciążania stron kosztami postępowania rozgraniczeniowego po połowie, w oparciu o przepis art. 152 k.c. Zostały one jednak wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 11 grudnia 2006 r., I OPS 5/06 (uchwała dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako CBOSA), w której stwierdzono, że: "organ administracji publicznej, orzekając o kosztach postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., może obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości (art. 153 k.c.), a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania". W uzasadnieniu powyższej uchwały przedstawiono uregulowania prawne dotyczące instytucji rozgraniczenia nieruchomości. Podkreślono, że okoliczności, że postępowanie rozgraniczeniowe może przebiegać w dwóch stadiach: administracyjnym i sądowym, nie zmienia fakt, że sama instytucja prawna "rozgraniczenia nieruchomości", choć została uregulowana kompleksowo w dwóch aktach prawnych, to jest w ustawie – Prawo geodezyjne i kartograficzne i w Kodeksie cywilnym, stanowi jedną całość. Uznano też, że nie do obrony jest teza, że w postępowaniu administracyjnym nie stosuje się przepisów Kodeksu cywilnego, a w postępowaniu cywilnym – unormowań zawartych w Prawie geodezyjnym i kartograficznym. Przeciwnie, zarówno w jednym, jak i w drugim postępowaniu, tak organ administracji publicznej, jak i sąd powszechny są obowiązane stosować te same zasady, co znajduje potwierdzenie w analizie porównawczej art. 152 i art. 153 Kodeksu cywilnego i art. 31 ust. 2-4 i art. 34 ust. 1 i 2 u.p.g.k. Ponadto w uzasadnieniu powołanej uchwały wskazano, że konsekwentnie należy przyjąć, że w postępowaniu administracyjnym ma również zastosowanie norma materialnoprawna wynikająca z art. 152 k.c. Natomiast interes prawny jest kategorią obiektywną, uznając, że udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że to postępowanie toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdyż granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Nie można więc twierdzić, że rozgraniczenie nie jest przeprowadzane także w interesie właściciela nieruchomości sąsiedniej. Naczelny Sąd Administracyjny w konkluzji stwierdził, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony (art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.), a w przypadku postępowania o rozgraniczenie obciążają one strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości według zasady określonej w art. 152 k.c. Wyrażony w powołanej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd jest obecnie jednolicie przyjmowany w orzecznictwie sądów administracyjnych i jest aktualnie dominujący w judykaturze sądów administracyjnych. Stanowisko to podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, a przez to wskazana uchwała ma charakter prawnie wiążący (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego może zatem dotyczyć zarówno jednego właściciela rozgraniczanych nieruchomości, jak i wszystkich właścicieli sąsiadujących ze sobą i objętych rozgraniczeniem nieruchomości. Kogo to obciążenie dotknie i w jakim zakresie zależy od wyważenia interesów poszczególnych stron, a w szczególności od tego, w czyim interesie rozgraniczenie jest dokonywane. Zauważyć jednak należy, co trafnie podniosło SKO, że ustalenie interesu prawnego poszczególnych właścicieli nieruchomości objętych procedurą rozgraniczeniową odbywa się nie na podstawie ich indywidualnego, subiektywnego podejścia do kwestii konieczności rozgraniczenia, ale jest oparte na okolicznościach obiektywnych, towarzyszących rozgraniczeniu. Ustalając interes poszczególnych stron postępowania rozgraniczeniowego należy mieć też na uwadze, że właściciele nieruchomości sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczaniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych; koszty rozgraniczenia oraz koszty utrzymania stałych znaków granicznych ponoszą po połowie (art. 152 k.c.). Dlatego właśnie można obciążyć kosztami właścicieli sąsiadujących nieruchomości objętych rozgraniczeniem, a nie tylko stronę wnioskującą o rozgraniczenie. Mając na względzie przytoczone powyżej poglądy orzecznictwa stwierdzić należy, że organy obu instancji rozstrzygając w niniejszej sprawie, prawidłowo przyjęły, że w konkretnym przypadku obie strony postępowania rozgraniczeniowego miały interes prawy w rozgraniczeniu nieruchomości. Jak już to wyżej wskazano, zasadniczą przesłanką wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego na wniosek jednego z właścicieli nieruchomości sąsiadujących jest stan sporności lub niepewności co do przebiegu granic tych nieruchomości. (art. 29 ust. 1 u.p.g.k). Powyższy stan sporności lub niepewności nie może być rozumiany subiektywnie, jako wyraz jednostkowej oceny jednego z właścicieli, lecz musi znaleźć następcze potwierdzenie w wynikach postępowania rozgraniczeniowego. Na podstawie zaś załączonych akt możliwe było ustalenie powodów, dla których złożono wniosek o rozgraniczenie oraz przebiegu postępowania, a tym samym interesu prawnego stron postępowania. W sprawie niniejszej postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte na wniosek M. J., jako właściciela działki nr [...] i [...]. Udział w tym postępowaniu wziął również skarżący, jako uczestnik postępowania i właściciel nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] i [...]. Inicjujący powyższe postępowanie kwestionował rzeczywisty przebieg granicy pomiędzy jego nieruchomością a nieruchomością sąsiednią (skarżącego). Postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte w przedstawionych powyżej warunkach, zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2022 r., którą Wójt Gminy K. K. zatwierdził granice opisane w protokole granicznym sporządzonym przez uprawnionego geodetę oraz uwidocznione w dowodach pomiarowych granice i znaki graniczne: działki nr [...] (stanowiącej własność M. J.) z działką nr [...] (stanowiącą własność skarżącego) oraz działki nr[...] (stanowiącej własność M. J.) z działką nr [...] (stanowiącą własność skarżącego). Jak wynika z akt sprawy, w wyniku badania materiałów archiwalnych uprawniony geodeta w sprawozdaniu technicznym stwierdził, że "istnieją wątpliwości odnośnie prawidłowości wykonania obliczeń współrzędnych punktów granicznych granic stanowiących przedmiot niniejszego rozgraniczenia". W konsekwencji uznał, że " przebieg granicy pomiędzy działkami [...],[...] a działkami [...],[...] ujawniony w ewidencji należy skorygować i doprowadzić do zgodności z materiałami źródłowymi oraz istniejącą na gruncie osnową". W związku z powyższym w toku prac przygotowawczych odszukano punkt [...] (sł. gran.), odnaleziono oraz pomierzono punkt graniczny nr [...] (sł. bet.), wyznaczony i zastabilizowany w ramach rozgraniczenia działki nr [...] z działką [...] dokonanego w dniu [...] listopada 2020 r. Do obliczeń przyjęto współrzędne punktów osnowy pozyskane z PODGiK w Z. oraz odszukane i pomierzone w terenie. W obecności wezwanych stron oraz zawiadomionych właścicieli gruntów sąsiadujących z przedmiotowymi granicami wyznaczono punkty graniczne przedmiotowej granicy. Strony przyjęły wskazany przebieg granic bez zastrzeżeń. W obecności stron dokonano stabilizacji punktów słupkami betonowymi z podcentrem w postaci butelki. Zgodnie z § 18 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. 1999 nr 45 poz. 453), na linii granicznej [...]-[...]wykonano dodatkową stabilizację w punktach oznaczonych na szkicu literą A i B - słupkiem betonowym z podcentrem w postaci butelki. Z czynności ustalenia przebiegu granic oraz stabilizacji sporządzono protokół graniczny, który został podpisany przez strony postępowania, w tym skarżącego. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że motywacja wnioskodawcy rozgraniczenia spornych nieruchomości nie wynikała z zamiaru dokuczenia właścicielowi sąsiedniej nieruchomości, a wynikała z jego wątpliwości co do faktycznego przebiegu granicy. Okolicznością dowiedzioną w postępowaniu rozgraniczeniowym jest natomiast fakt, że przebieg granic pomiędzy spornymi działkami był niezgodny z materiałami źródłowymi oraz istniejącą na gruncie osnową. W związku z powyższym przebieg granicy wymagał skorygowania i doprowadzenia go do zgodności. Zgodnie zaś z art. 153 k.c., rozgraniczenie przeprowadza się, jeżeli granice gruntów stały się sporne. Spór graniczny był zatem rzeczywisty, co skutkowało przeprowadzeniem rozgraniczenia i zawarciem ustaleń w protokole granicznym z dnia [...] maja 2022 r. (k. 102 akt administracyjnych organu I instancji). Powołana wyżej uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. wskazuje na typową regułę, która w pełni odnosi się do tej sprawy, że koszty rozgraniczenia ponoszą właściciele nieruchomości po połowie, bez względu na towarzyszące im – co do zasady – zamiary w zainicjowaniu sporu granicznego i bez względu na sposób jego zakończenia (decyzją rozgraniczeniową rozstrzygającą sprawę co do istoty, aktem ugody, czy też decyzją o jego umorzeniu wydaną w trybie art. 34 p.g.i.k.). Umacnia tę zasadę to, że w postępowaniu administracyjnym ma również zastosowanie wynikająca z art. 152 k.c. norma materialnoprawna stanowiąca, że właściciele nieruchomości koszty rozgraniczenia ponoszą po połowie, która wynika z tego, że właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczaniu gruntów oraz utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Interes prawny stron biorących udział w postępowaniu administracyjnym o rozgraniczenie jest kategorią obiektywną, co oznacza, że postępowanie toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Tym samym stwierdzić należy, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy organy obu instancji były uprawnione, aby koszty postępowania rozgraniczeniowego rozdzielić równomiernie, tj. w przypadku dwóch właścicieli - po połowie. Branie udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że postępowanie to toczy się w interesie każdej ze stron postępowania. Interes prawny jest bowiem kategorią obiektywną. Twierdzenie, że posiada go jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, bo postępowanie toczy się w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie, pozostałoby zdaniem Sądu w sprzeczności z pojęciem legitymacji strony w postępowaniu administracyjnym (uchwała NSA z 11 grudnia 2006 r., sygn. akt I OPS 5/06, wyrok WSA w Lublinie z 6 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 462/16, wyroki NSA z 13 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 1122/18, z 13 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 1021/18, z 15 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 1230/16, z 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt l OSK 2564/17, z 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 1744/17, z 8 listopada 2017 r., sygn. akt l OSK 48/16, CBOSA). Sądowi znane są również najnowsze orzeczenia wskazujące, że skoro w sprawie dochodzi do wydania decyzji rozgraniczeniowej, to w istocie dochodzi do ustalenia granicy na wszystkich nieruchomościach (wyrok NSA z 23 lutego 2021 r. , sygn. akt I OSK 2341/20, wyrok NSA z 15 grudnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1563/20, CBOSA). Tylko takie podejście można ocenić jako zgodne z rozważanymi regulacjami prawnymi oraz zasadami sprawiedliwego rozdziału obowiązków między strony postępowania administracyjnego. Nie podważa to w niczym trafności poglądu, że pewne i bezsporne ustalenie granic nieruchomości co do zasady leży w interesie wszystkich właścicieli tych nieruchomości, którzy zasadniczo ponoszą równomiernie koszty tego postępowania. W ocenie Sądu nie budzi również wątpliwości prawidłowość ustalenia wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją Wójta Gminy K. K. z dnia [...] czerwca 2022 r. na kwotę 8000 zł. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] marca 2022 r. została zawarta umowa pomiędzy Gminą K. K. a D. A. – prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą [...] w G., której przedmiotem było przygotowanie dokumentacji oraz przeprowadzenie na gruncie rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie wsi G. D., oznaczonych jako działki nr [...] z [...] i [...] z [...]. W umowie tej ustalono wynagrodzenie geodety na kwotę 8000zł brutto, określono zakres prac geodezyjnych oraz termin ich wykonania. Na wyżej wskazaną kwotę wystawiona została faktura z dnia [...] maja 2022 r. nr [...], nadto geodeta dołączył szczególe zestawienie kosztów prac wykonanych na podstawie umowy z dnia [...] marca 2022 r. Z akt sprawy wynika, że nakład pracy wykonanej przez geodetę podczas ustalania przebiegu granic nie był mały, geodeta dokonywał bowiem szeregu czynności zmierzających do wykonania zawartej umowy – świadczy o tym znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja geodezyjna oraz protokół przekazania dokumentacji z dnia [...] maja 2022 r. Z tego też względu trudno zakwestionować cenę ustaloną przez geodetę w niniejszej sprawie, a w szczególności stwierdzić, by była ona nieadekwatna względem nakładu pracy wykonanej podczas ustalania przebiegu granic. Rezultatem pracy geodety jest operat rozgraniczeniowy, obejmujący wszystkie dokumenty postępowania rozgraniczeniowego, na które składa się dokumentacja rozgraniczenia nieruchomości i dokumentacja techniczna. Z wyżej wskazanych względów zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzuć naruszenia prawa materialnego. Organy odniosły się do zebranych w sprawie dowodów, w tym do decyzji Wójta Gminy K. K. z dnia [...] czerwca 2021 r., a także do przepisów k.p.a. oraz treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego mających zastosowanie w tej sprawie. Akta sprawy są kompletne, zawierają bowiem dokumenty, na które powołuje się organ w zaskarżonym postanowieniu, w tym protokół spisania granic. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym uzasadnione było treścią art. 119 pkt 3 p.p.s.a. i art. 120 p.p.s.a.