III SA/Wa 220/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Beata Sobocha, sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant ref. staż. Patrycja Młynarczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy B. z [...] marca 2019 r., nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz J. L. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Decyzją z [...] października 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania J. L. ("Skarżący") od decyzji Burmistrza Gminy B. z [...] marca 2019 r. w sprawie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że decyzją z [...] marca 2019 r. Burmistrz Gminy B. ustalił Skarżącemu oraz uczestnikom - A. L. i G. L. - wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. za nieruchomość położoną w miejscowości K., ul. [...], na kwotę 2148 zł. Do opodatkowania przyjęto: - podatek rolny: powierzchnia fizyczna 0,0765 ha, podstawa opodatkowania 0 zł; - podatek od nieruchomości: grunty pozostałe o powierzchni 3044 m², budynki pozostałe 118, 15 m2. Skarżący wniósł odwołanie zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1) art. 1, art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1892 ze zm., dalej też " u.p.r."); 2) art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 716 ze zm., dalej: " u.p.o.l.). Skarżący argumentował, że opodatkowana działka nr [...], która później została podzielona, ujęta pierwotnie była w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. Zmiana w ewidencji nastąpiła dopiero w dniu 25 września 2017 r. Także w poprzednich latach opodatkowano tę działkę podatkiem rolnym. Dlatego, według Skarżącego, działka mogła być opodatkowana podatkiem od nieruchomości w roku 2017 tylko za okres od października, a nie za cały ten rok. Nowe, zresztą nieprawidłowe oznaczenie tego gruntu (B – tereny mieszkaniowe), było miarodajne tylko od 25 września 2017 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. powołało się na art. 6c, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 u.p.r. oraz art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i ust. 2 i art. 4 ust. 1 u.p.o.l. Stwierdziło, że przed dokonaniem zmian w ewidencji prawo współwłasności działki ew. nr [...] przysługiwało G. L. (udział 1/96), J. J. (udział 30/32), A. L. (udział 2/96), Skarżącemu (udział 3/96). W wyniku podziału działki [...] utworzono działki [...] i [...]. Powyższą okoliczność potwierdza postanowienie Sądu Rejonowego w G. Wydział [...] Cywilny z [...] października 2014 r., sygn. akt [...], oraz postanowienie Sądu Okręgowego w W. [...] Wydział Cywilny Odwoławczy z [...] listopada 2016 r., sygn. akt [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w związku z ujawnieniem podziału działki ew. [...] na działki ew. [...] i [...] oraz w związku ze zniesieniem współwłasności, zgodnie z postanowieniem sądowym sygn. akt [...] z [...] października 2014 r. oraz opracowaniem z 29 maja 2014 r., organ ewidencyjny zawiadomił o zmianie w ewidencji gruntów. Po dokonaniu zmian w ewidencji działa ew. nr [...] stanowi współwłasność G. L. (udział 1/6), A. L. (udział 1/2) i Skarżącego (udział 1/3). Działka ew. nr [...] stanowi tereny mieszkaniowe B o pow. 0, 3044 ha i grunty orne RVI o powierzchni 0, 0765 ha. Po dokonaniu zmian ujawniono na działce ew. nr [...] dwa budynki, tj. budynek o funkcji "inne" o powierzchni zabudowy 139 m² i budynek o funkcji "inne" o powierzchni zabudowy 39 m². Jak wynika z kolejnego zawiadomienia o zmianie z 12 lutego 2018 r., dokonano zmiany oznaczenia klasyfikacji działki ew. [...], tj. zgodnie z zawiadomieniem działka stanowi grunty rolne. Dokonano również zmian w zakresie budynków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując się na art. 6 ust. 3 u.p.o.l., stwierdziło, że zniesienie współwłasności przez podział dokonano na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w G. Wydział [...] Cywilny z [...] października 2014 r., sygn. akt [...]. Od tego postanowienia Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił apelację orzeczeniem z [...] listopada 2016 r., sygn. akt [...]. W związku z czym zniesienie współwłasności nastąpiło w dniu wydania przez Sąd Okręgowy postanowienia o oddaleniu apelacji, tj. z dniem [...] listopada 2016 r. Jak wynika z zawiadomienia z 12 lutego 2018 r., dokonano zmiany oznaczenia klasyfikacji części działki ew. [...] z tj. z terenów mieszkaniowych o pow. 0, 3044 ha na grunty rolne zabudowane o powierzchni 0, 3044 ha. Data opracowania, które było podstawą dokonania zmian, jest datą zdarzenia wpływającego na wysokość opodatkowania przedmiotowej nieruchomości, w związku czym od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie, czyli od 1 lutego 2018 r., organ jest uprawniony do opodatkowania tej części działki podatkiem rolnym. Tym samym w roku podatkowym 2017 przedmiotowa część działki winna być opodatkowana podatkiem od nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego wskazane przez organ I instancji podstawy opodatkowania były zgodne z danymi widniejącymi w ewidencji gruntów i budynków. Zmiana klasyfikacji gruntów z terenów mieszkaniowych na grunty rolne zabudowane ozn. BR-RV o powierzchni 0,3044 ha oraz zmiana klasyfikacji dwóch budynków znajdujących się na nieruchomości na inne budynki w gospodarstwie rolnym (budynki produkcyjne usługowe i gospodarcze dla rolnictwa), nastąpiła na podstawie opracowania z 29 stycznia 2018 r. W związku z powyższym brak jest podstaw prawnych do uznania, że w roku podatkowym 2017 działka ew. nr [...] winna być opodatkowana podatkiem rolnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie i zmianę decyzji Organów obu instancji jako wydanych z rażącym naruszeniem przepisów wymienionych w odwołaniu oraz art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący podniósł, że działka nr ew. [...] była działką użytkowaną rolniczo, a jej grunty sklasyfikowane były w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. Sam jej podział na działki nr ew. [...] i [...] oraz zniesienie współwłasności nie powinien wprowadzić zmian w charakterze jej użytkowania i klasyfikacji, zwłaszcza, że strony postępowania prowadzą gospodarstwa rolne. Do czasu zmiany geodezyjnej nr [...] z 25 września 2017 r. działka była działką użytkowaną rolniczo, a jej grunty sklasyfikowane były w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. Skarżący wskazał, że działka nr [...] może być opodatkowana podatkiem od nieruchomości tylko za okres, gdy nie była zakwalifikowana jako użytki rolne, czyli tylko za okres od zmiany geodezyjnej nr [...] z 25 września 2017 r. do zmiany geodezyjnej nr [...] z 22 lutego 2018 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługiwała na uwzględnienie z powodu w niej wskazanego. Skarżący, jak wynika z argumentacji zawartej w skardze, podziela ocenę, że dla wymiaru podatku wiążące są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Taki wiążący charakter ewidencji wynika z art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący trafnie przywołał brzmienie tego przepisu oraz istniejące orzecznictwo sądowe w tym zakresie. Tę trafną ocenę podzielają też Organy. Niesporne w sprawie są też prawie wszystkie okoliczności faktyczne, w tym fakt podziału działki [...], wydanie w sprawie związanej z działką orzeczeń Sądów powszechnych, kwestie dotyczące ustalenia współwłaścicieli sprzed i po podziale, w tym udział w niej Skarżącego. Ponieważ te wszystkie kwestie zostały ustalone prawidłowo i niespornie, to niezrozumiałe jest, dlaczego SKO poświęciło im zasadniczą część swojej decyzji, podczas gdy do podstawowej i jedynej kwestii spornej nie odniosło się w ogóle, jakby nie zauważając albo nie rozumiejąc, na czym polega istota stanowiska Skarżącego. Polega ona natomiast na tym, że zmiana w ewidencji gruntów i budynków co do opodatkowanej działki, na mocy której grunt został oznaczony symbolem "B" – tereny mieszkaniowe, nastąpiła we wrześniu 2017 r. (data dokonania zmiany wynika np. z dokumentu zatytułowanego "Zawiadomienie o zmianie z dnia: 25.09.2017", znajdującego się w aktach), a nie w roku poprzednim lub jeszcze wcześniej. Ponadto działka ta nigdy - ani przed zmianą z 25 września 2017 r., ani po tej zmianie – nie była zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej. W związku z tym, na podstawie art. 6 ust. 1 u.p.o.l., obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości, jak konsekwentnie i prawidłowo wskazywał Skarżący przed Organem, jak i w skardze, powstał dopiero od października 2017 r. Nie wiadomo dlaczego Organy uporczywie ignorowały tę okoliczność faktyczną (dokonanie zmiany danych ewidencyjnych dopiero we wrześniu 2017 r.), jak i prawną (powstanie obowiązku podatkowego dopiero od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku). Zamiast tego SKO obszernie wykazywało okoliczności, których Skarżący w ogóle nie kwestionował. Pisało też o kolejnej zmianie w ewidencji, dokonanej w styczniu 2018 r., podczas gdy w niniejszej sprawie chodzi o łączne zobowiązanie podatkowe za rok 2017. Trudno zaaprobować taki sposób procedowania Organu. Zresztą zauważenie tej kolejnej zmiany i odnotowanie jej znaczenia dla sprawy wymiaru podatku za rok 2018 było trafne, ale zagadką pozostaje, dlaczego analogicznej zasady SKO nie zastosowało za rok, którego dotyczyła niniejsza sprawa, tj. za rok 2017. W dalszym zatem postępowaniu opodatkowanie przedmiotowej działki podatkiem od nieruchomości może nastąpić tylko za ostatni kwartał 2017 r., a nie za cały ten rok. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 P.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję poprzedzającą. W kwestii kosztów postępowania, na które złożył się tylko wpis od skargi w kwocie 100 zł, podstawą wyroku był art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.