I C 339/25
Sądy powszechne2025-05-07
Sygnatura
I C 339/25
Data orzeczenia
2025-05-07
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Tadeusz Trojanowski (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt: I C 339/25</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 7 maja 2025 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="186"/>
<col width="525"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>SSO Tadeusz Trojanowski</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 roku w Gliwicach</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. W.</span>
</p>
<p>przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">D. W.</span>
</p>
<p>o odszkodowanie</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oddala powództwo.</strong>
</p>
<p>SSO Tadeusz Trojanowski</p>
<p>Sygn. akt I C 399/25</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block">A. W.</span>wniósł o zasądzenie na jego rzecz od Prezesa Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> i sędziego Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">D. W.</span> zapłaty kwoty 300.000 zł tytułem zadośćuczynienia za wyrządzone szkody, które miał ponieść w związku z wydaniem przez sędzię <span class="anon-block">D. W.</span> postanowienia odrzucającego jego skargę na przewlekłość postępowania (sygn. II S 29/24).</p>
<p>Sąd zważył</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 191(1);art. 191(1) § 1;art. 191(1) § 3)">art. 191<sup>
<!-- -->1</sup> §1 i §3 kpc</a> Sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 228)">art. 228 kpc</a>, wynika oczywista bezzasadność powództwa.</p>
<p>Powództwo jest oczywiście bezzasadne. W rzeczywistości pismo powoda nosi cechy środka zaskarżenia i stanowi formę kontestacji rozstrzygnięć sądowych, które powód uznaje za niesłuszne. Treść pozwu nie wskazuje natomiast na istnienie jakiegokolwiek stanu faktycznego mogącego uzasadniać odpowiedzialność cywilnoprawną sędziego – funkcjonariusza publicznego – w związku z wykonywaniem przez niego funkcji orzeczniczych. Tym samym powództwo nie zawiera prawnie relewantnych twierdzeń mogących stanowić podstawę do dochodzenia roszczenia o zadośćuczynienie lub odszkodowanie.</p>
<p>Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, skarga taka przysługuje wyłącznie w toku toczącego się postępowania. Skarga wniesiona wobec sprawy zakończonej prawomocnie jest niedopuszczalna. Postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn. II S 29/24, odrzucające skargę powoda, było zatem zgodne z obowiązującym stanem prawnym.</p>
<p>Wobec braku naruszenia prawa nie można mówić o ziszczeniu się przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417;art. 417 § 1)">art. 417 §1</a> ani <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417(1);art. 417(1) § 2)">art. 417<sup>
<!-- -->1</sup> §2 kc.</a>
</p>
<p>Nadmierne angażowanie Sądu w rozpoznanie oczywiście bezzasadnego powództwa powodowałoby nieuzasadnione obciążenie systemu wymiaru sprawiedliwości, prowadziłoby do niecelowego generowania kosztów Skarbu Państwa oraz mogłoby skutkować koniecznością poniesienia przez powoda wysokich kosztów procesu. Nadto absorbowałoby czas i uwagę Sądu, przyczyniając się do opóźnienia w zajęciu się realnymi problemami innych osób oczekujących na rozpoznanie swoich spraw.</p>
<p>Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.</p>
<p>SSO Tadeusz Trojanowski</p>
<p>.</p>
</div>