III FZ 532/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 18 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 275/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2021 r. nr SKO.41/3786/P/2021 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 275/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. C. (dalej: Skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 29 grudnia 2021 r., nr SKO.41/3786/P/2021 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał, że Skarżącemu doręczono decyzję z 29 grudnia 2021 r., nr SKO.41/3786/P/2021 w dniu 17 stycznia 2022 r. w trybie wynikającym z art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., dalej: o.p.) wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia tj. zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przewidziany prawem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16 lutego 2022 r. Skarżący złożył skargę osobiście w biurze Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w dniu 27 kwietnia 2022 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a postanowieniem z 2 czerwca 2022 r., I SA/Lu 275/22 odrzucił skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Pismem z 14 czerwca 2022 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że nie otrzymał decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w dniu 17 stycznia 2022 r., ani też nie otrzymał awizo. Dalej wskazał, że poczta w O. źle działa oraz nie współpracuje z nim, zgłaszał przypadki zgubienia przesyłek przez pocztę do różnych organów nadrzędnych ale bez żadnego skutku. Skarżący wielokrotnie bywał w SKO w Lublinie, pytał o to czy decyzja jest wydana, odebrał ją osobiście w biurze organu 8 kwietnia 2022 r. w kopii, natomiast otrzymania koperty mu odmówiono. Próbował składać reklamację na poczcie ale dowiedział się, że reklamację może złożyć tylko nadawca, zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie odmówiło mu złożenia reklamacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 i 2 o.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 o.p., operator pocztowy przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 o.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, o czym stanowi § 3 ww. przepisu. Stosownie do treści art. 150 § 4 o.p. w przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak stanowi art. 150a o.p., na wniosek strony doręczenie może być dokonane na wskazany przez nią adres skrzynki pocztowej. W tym przypadku pismo przesłane za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041) składa się w placówce pocztowej tego operatora. Przepisy art. 150 § 2-4 stosuje się odpowiednio, z tym że zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, wraz z informacją o możliwości jego odbioru, umieszcza się w skrytce pocztowej adresata. Przepisy o doręczeniach pism pełnią dwojaką rolę. Po pierwsze, mają zapewnić sprawne procedowanie przez organ administracji, a w konsekwencji zapobiegać próbom negatywnego wpływania przez strony na przebieg postępowania poprzez utrudnianie go w wyniku nieodebrania pism i próby blokowania jego przebiegu. Po drugie, mają zapewnić stronom postępowania możliwość zapoznania się z pismami, które są do nich kierowane, przede wszystkim poprzez zagwarantowanie procedury urzeczywistniającej możliwość odebrania i zapoznania się przez stronę z treścią pisma w odpowiednim terminie (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2021 r., II FSK 2330/20). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że wszelkie uchybienia przy zastosowaniu trybu doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. powodują jego bezskuteczność. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uwagi na konieczność zagwarantowania stronom postępowania administracyjnego prawa do sądu oraz gwarancji rzetelnej procedury, takie podejście znajduje również odzwierciedlenie na gruncie art. 150 o.p., a więc dla uznania czy decyzja została skutecznie doręczona w trybie art. 150 o.p. konieczne jest wykazanie przez organ administracji, że placówka pocztowa/pracownik organu podatkowego lub inna upoważniona osoba zawiadomiła adresata w sposób niebudzący wątpliwości o nadejściu pisma i miejscu, gdzie może je odebrać. Umieszczone na zwróconej przesyłce adnotacje, czy to na kopercie, czy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru opatrzone stosownymi pieczątkami oraz podpisami mają walor dokumentu urzędowego i mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z akt sprawy wynika, iż decyzja organu odwoławczego została doręczona Skarżącemu w trybie art. 150 o.p. (doręczenie przez awizo w postępowaniu podatkowym). Ze znajdującego się na karcie 22 akt sprawy organu - potwierdzenia odbioru - wynika, że decyzja była dwukrotnie awizowana w dniach 3 i 11 stycznia 2022 r., zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, wskazano również miejsce odbioru decyzji - Urząd Pocztowy w O., na awizo znajdują się również wymagane podpisy i stempel poczty. Zatem zostały spełnione przesłanki wynikające z powołanego wyżej przepisu do przyjęcia, że doszło do jej doręczenia w dniu 17 stycznia 2022 r. (art. 150 § 4 o.p.). Od tego dnia rozpoczął bieg 30 dniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który upływał w dniu 16 lutego 2022 r. (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Potwierdzenie odbioru pisma (decyzji) jest dokumentem urzędowym. Zawarte w tym dokumencie informacje o czynnościach podjętych przez pocztę celem doręczenia pisma korzystają z domniemań prawdziwości oraz zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych. Same twierdzenia Skarżącego zamieszczone w zażaleniu, że nie otrzymał on decyzji, ani awizo oraz, że podjął próby reklamacji przesyłek nie podważają powyższych domniemań i nie mogą być skutecznym dowodem w rozumieniu art. 194 § 3 o.p. Wyjaśnić również należy, że w przypadku niepodjęcia przez stronę pisma z placówki pocztowej - pismo (oryginał) należy pozostawić w aktach sprawy, dlatego też organ wydał Skarżącemu kopię decyzji, a nie jej oryginał. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sędzia Jacek Pruszyński