I FZ 537/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt VIII SA/Wa 478/07, odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. dnia 14 czerwca 2007 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt VIII SA/Wa 478/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 czerwca 2007 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał na przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej u.p.p.s.a oraz orzecznictwo sądów administracyjnych. Dodatkowo podkreślił, że pełnomocnik skarżącej ograniczył się jedynie do żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie wykazując, iż znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w art. 61 § powołanej ustawy, mogą zaistnieć w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja będzie wykonywana. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie przedmiotowego wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Pełnomocnik strony podniósł, że w przedmiotowej sprawie skarżąca przesłała komplet dokumentów wyjaśniających jej trudną sytuację materialną, wskazując przy tym uzyskiwane dochody wraz z posiadanymi składnikami majątkowymi. Dodatkowo zauważył, że skarżąca posiada 3/48 udziału w nieruchomości. W przypadku egzekucji z nieruchomości grozi jej utrata jedynego domu, w którym zamieszkuje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, iż strona zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 czerwca 2007 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług, zaś wnioskowała (karta 4) o wstrzymanie wykonania decyzji nr [...] wymierzającej zobowiązanie podatkowe. Dalej należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić tyko na wniosek skarżącego. Natomiast jego przedmiotem może być tylko i wyłącznie żądanie wstrzymanie wykonania aktu lub czynności zaskarżonej do sądu administracyjnego. Niedopuszczalny będzie zatem wniosek, którego przedmiotem jest akt lub czynność poprzedzające działania zaskarżone do sądu. (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). Wobec powyższego za niedopuszczalne należy uznać, żądanie wstrzymania decyzji o nr [...], bowiem to nie ona jest przedmiotem postępowania wywołanego skargą podatnika. Oprócz powyższego należy również zauważyć, że Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. decyzji o nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług. Z tym stwierdzeniem nie sposób się zgodzić bowiem - jak już wskazano powyżej - z akt sprawy wynika jednoznacznie (karta 4) – że podatnik wnioskował o wstrzymanie decyzji o nr [...]. Niemniej jednak gdyby nawet przyjąć, że strona wnioskowała o wstrzymanie wykonania tej decyzji na którą wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, to zdaniem tut. Sądu, także należało odmówić jej wstrzymania. Bowiem przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej tych kryterii nie spełnia. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.