III SO/Wa 27/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.P. w przedmiocie zabezpieczenia dowodu z przesłuchania świadka w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanawia: odrzucić wniosek UZASADNIENIE Pismem z 5 września 2012 r. Wnioskodawca – P. P. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek w trybie art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), - dalej "p.p.s.a.", w celu zabezpieczenia dowodu z przesłuchania świadka w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu wskazał, że wnosi o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka, prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. – T. S. na okoliczność potwierdzenia istnienia zgromadzonych w przeszukiwanym przez Prokuratora lokalu licznych map i starodruków będących w posiadaniu Wnioskodawcy. Skarżący podniósł, że przeprowadzenie ww. dowodu w postępowaniu podatkowym nie jest możliwe. Wnioskodawca powołał się na art. 48 § 1 i 3 ustawy z 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r., Nr 270, poz. 1599 z późn. zm.) i wskazał, że zgodnie z tym artykułem obowiązek zachowania przez prokuratora tajemnicy służbowej ustaje, gdy składa on zeznania jako świadek w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem. Tylko bowiem uzyskanie zeznań prokuratora T. S. złożonych przed Sądem umożliwi organowi podatkowemu zgromadzenie pełnego materiału dowodowego w prowadzonej przez niego sprawie. Wnioskodawca powołał się także na art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. i na marginesie wskazał, że oba wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. oddalające jego wnioski o przesłuchanie prokuratora w postępowaniu administracyjnym, kończyły postępowania w sprawie, bowiem nie przysługiwał na nie żaden środek odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Ponadto stosownie do treści art. 63 p.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Wniosek składa się bezpośrednio do sądu. Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 1 – 3 p.p.s.a.). Powyżej przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, iż sąd administracyjny w trakcie wykonywania kontroli administracji publicznej winien w każdym przypadku ustalić, czy zaskarżony akt podjęty przez organ administracji lub bezczynność organu, ewentualnie wniesiony wniosek w trybie art. 63 p.p.s.a. mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Z treści pisma z 5 września 2012 r. wynika, że Wnioskodawca zwraca się do Sądu z wnioskiem o zabezpieczenia dowodu z przesłuchania świadka w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Jako podstawę prawną wniosku P. P. wskazuje przepisy ustawy o prokuraturze i przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać należy, że przepisy ustawy o prokuraturze nie stanowią podstawy do zabezpieczenia przez sądy administracyjne dowodu z przesłuchania świadka. Jednocześnie z żadnego przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do zabezpieczenia dowodu z przesłuchania świadka w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Dyrektora Izby Skarbowej w W., o które wnioskuje P. P. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a., w związku z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. wniosek odrzucić.