II OZ 1051/12
Sądy administracyjne2012-12-04
Sygnatura
II OZ 1051/12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2012-12-04
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Małgorzata Stahl
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 373/12 pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 373/12 pozostawił bez rozpoznania wniosek M. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w związku ze złożeniem przez M. D. wniosku o przyznanie jej prawa pomocy, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku zostało doręczone skarżącej w dniu 11 września 2012 r., w wyznaczonym terminie skarżąca nie nadesłała wypełnionego wniosku.
W powyższych okolicznościach sprawy Sąd stwierdził, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzekł na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie M. D. wskazała, że formularz PPF został wypełniony i złożony do sprawy przez jej męża. Na wniosku zaś tym widnieje i jej nazwisko. W ocenie skarżącej nie ma potrzeby składać dwóch formularzy, skoro na tym jednym uwidocznione są również jej dochody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Analiza akt niniejszej sprawy potwierdza prawidłowość poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń dotyczących nieuzupełnienia przez skarżącą braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu. Wobec powyższego należy zgodzić się z Sądem I instancji, iż ustalenie powyższej okoliczności obligowało Sąd do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Odnosząc się do argumentacji skarżącej zawartej w zażaleniu wskazać należy, że skoro każdemu ze skarżących przysługuje prawo do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, to każdy wnioskujący z osobna zobowiązany będzie do złożenia formularza PPF oraz podania informacji niezbędnych do dokonania oceny jego sytuacji rodzinnej i możliwości płatniczych, niezależnie od tego, czy skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i czy reprezentują oni wspólne interesy we wszczętym postępowaniu sądowym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.