I OZ 598/20
Sądy administracyjne2020-09-25
Sygnatura
I OZ 598/20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2020-09-25
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Iwona Bogucka
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 25 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 2059/19 o odrzuceniu skargi W. K. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przepisów rozporządzenia przez przewoźnika lotniczego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
W piśmie z 5 sierpnia 2019 r. W. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z [...] lipca 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przepisów rozporządzenia przez przewoźnika lotniczego.
Zarządzeniem z 12 września 2019 r. wezwano pełnomocnika, będącego ojcem skarżącej, do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: nadesłanie odpisu skargi, pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej, podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Zakreślono siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z adnotacji na k. 30 akt sądowych, brak zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania do uzupełnienia braków.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w piśmie z 27 września 2019 r. podał, że w wykonaniu zarządzeń uzupełnia braki i załączył: dowód uiszczenia wpisu, pełnomocnictwo oraz podał swój numer PESEL jako pełnomocnika.
Sąd I instancji stwierdził, że nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci wskazania numeru PESEL skarżącej i zaskarżonym postanowieniem z 28 stycznia 2020 r. odrzucił skargę oraz zwrócił uiszczony wpis. Uzasadniając odrzucenie skargi Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżąca nadesłała wymagany odpis skargi i uiściła wpis sądowy, jednak nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci wskazania numeru PESEL.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego zmianę lub uchylenie i wskazując, że pełnomocnik skarżącej nie podał jej numeru PESEL, gdyż w piśmie o uzupełnienie braków Sąd nie napisał jednoznacznie, że żąda podania numeru PESEL skarżącej. W ocenie pełnomocnika skarżącej w piśmie tym jednoznaczne było wezwanie do podania i uzupełnienia pełnomocnictwa i PESEL pełnomocnika. Wskazano, że pełnomocnik uznał, iż numer PESEL skarżącej jest już w aktach sprawy. W zażaleniu zawarto również wniosek "o przywrócenie i kontynuowanie sprawy", podano także numer PESEL skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Stwierdzenie, że pismo wnoszone do sądu ma braki podlegające uzupełnieniu, zobowiązuje sąd do wezwania strony do ich uzupełnienia. Wezwanie to, dla swojej skuteczności, powinno być na tyle precyzyjne, aby wezwana strona nie mogła mieć wątpliwości, w jaki sposób wezwanie wykonać. Ze względu na przepis art. 6 p.p.s.a. dotyczy to w szczególności stron działających bez adwokata lub radcy prawnego, którym sąd powinien udzielać potrzebnych wskazówek. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie wezwanie mogło wzbudzić wątpliwości nieprofesjonalnego pełnomocnika, czego skutkiem jest zaistniała sytuacja. Wezwany pełnomocnik wszak uzupełnił prawidłowo pozostałe braki, jego postawie nie można zatem zarzucić lekceważenia wezwania. W swoim przekonaniu pełnomocnik uzupełnił też brak w postaci numeru PESEL. Badając akta sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że wzywając do podaniu numeru PESEL, sąd w żadnym piśmie nie podał imienia i nazwiska osoby, której numer miał być podany. W doręczonym wezwaniu podano, że chodzi o numer PESEL strony skarżącej. W piśmie przewodnim w pkt 4 wskazano zaś, że sąd przesyła "wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa, numeru PESEL". Dla profesjonalnego pełnomocnika takie wezwanie powinno być jasne, nie powinno też rodzić wątpliwości, kto jest stroną skarżącą. Równorzędnych wymagań nie można jednak stawiać stronie działającej bez takiego pełnomocnika lub pełnomocnikowi nie będącemu adwokatem lub radcą prawnym. Zwrot "strona skarżąca" jest zwrotem prawnym, jest też jasno rozumiany w języku prawniczym, nie oznacza to jednak, że taką jasność ma dla nieprofesjonalnych uczestników postępowania sądowego. Zaistniałe okoliczności i zachowanie pełnomocnika po otrzymaniu wezwania wyraźnie wskazują, że doszło do nieporozumienia, którego zasadniczym źródłem mogło być brzmienie pkt 4 w piśmie przewodnim, informującym o przesłaniu zarządzenia i wezwań. Od strony należy oczywiście wymagać należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, w tym staranności w wykonywaniu wezwań sądu. Nie można jednak łączyć negatywnych skutków z zachowaniem, które choćby w części mogło zostać wywołane przez niedostatecznie jasne wezwanie sądu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.