VII SA/Wa 252/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 września 2020 r. sprawy ze skargi Spółdzielni [...] w [...] na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej oddala skargę UZASADNIENIE Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. - na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1313 ze zm.), art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przeciwpożarowej (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 620 ze zm.), § 16 ust. 2 pkt 3a rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. nr 109, poz. 719) - nakazał Spółdzielni [...] z siedzibą w [...] usunąć okładzinę sufitu z materiału łatwo zapalnego (drewniana boazeria) z pomieszczenia zakwalifikowanego do kategorii zagrożenia ludzi ZL I (tj. sala konferencyjna) oraz na poziomej drodze ewakuacyjnej w budynku Ośrodka "[...]" ul. [...]. Termin wykonania obowiązku ustalono na dzień 31 grudnia 2019 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 26 czerwca 2019 r. funkcjonariusze Komendy Powiatowej PSP w [...] przeprowadzili w obiekcie Ośrodka “[...]" czynności kontrolno-rozpoznawcze, z których sporządzili protokół. Protokół podpisała bez uwag J. Z. - Kierownik ośrodka. W trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych stwierdzono, że w budynku rekreacyjnym ze stołówką występuje pomieszczenie zakwalifikowane do kategorii zagrożenia ludzi ZL I (sala konferencyjna). Uwzględniając wymagania techniczno-budowlane stawiane dla kategorii zagrożenia ludzi ZL I ustalono, że w sali konferencyjnej oraz na poziomej drodze ewakuacyjnej występuje okładzina sufitu z materiału łatwo zapalnego (drewniana boazeria). Fakt ten stanowi podstawę do uznania budynku istniejącego za zagrażający życiu ludzi, zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Organ jednocześnie wskazał, że na podstawie § 2 ust. 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie możliwe jest zastosowanie rozwiązań zamiennych w odniesieniu do wymagań określonych w decyzji, przy zastosowaniu się do procedur określonych w art. 6a ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz § 2 ust. 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Od powyższej decyzji Spółdzielnia [...] złożyła odwołanie, argumentując, iż dotychczasowe kontrole przeprowadzone w tym samym stanie prawnym potwierdzały zgodność z obowiązującym prawem oraz normami budynków Ośrodka "[...]" w [...] i nie wykazywały istnienia zagrożenia dla ludzi, a tym samym konieczności usunięcia wskazanych przez organ okładzin. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez Spółdzielnię [...] w [...], utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wyjaśnił, że faktycznie na terenie Ośrodka były już w ubiegłych latach prowadzone czynności kontrolno-rozpoznawcze, czego dowodem jest protokół z ich ustaleń z dnia 11 lipca 2017 r., jednak nie wszystkie budynki znajdujące się na terenie ośrodka były wtedy przedmiotem kontroli. Podczas kontroli w dniu 11 lipca 2017 r. kontrolą objęto domki wolnostojące dla czterech osób - 20 szt., natomiast podczas czynności kontrolno-rozpoznawczych w roku bieżącym kontrolą objęto obiekty takie jak: budynek rekreacyjny ze stołówką, budynek willowy - letniskowy całoroczny ze SPA oraz 20 domków letniskowych sezonowych. Obowiązek, który wskazany został w zaskarżonej decyzji, dotyczy budynku rekreacyjnego ze stołówką, w którym występuje pomieszczenie zakwalifikowane do kategorii zagrożenia ludzi ZL I (sala konferencyjna). Organ wskazał, że zarówno w pomieszczeniu ZL I - przeznaczonym na pobyt ponad 50 osób, jak i na drodze ewakuacyjnej, stwierdzono występowanie na suficie oraz częściowo na ścianach drewnianej boazerii. Stanowi to podstawę do uznania budynku istniejącego za zagrażający życiu ludzi, w myśl § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. W ocenie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej organ I instancji w sposób wyczerpujący ustalił stan faktyczny dotyczący występujących w obiekcie nieprawidłowości i prawidłowo zastosował właściwe przepisy prawa materialnego w decyzji nakładającej obowiązek. Organ zwrócił też uwagę, że na żadnym etapie prowadzonego postępowania strona nie złożyła dodatkowych wyjaśnień lub zastrzeżeń chociażby do samego protokołu z ustaleń czynności kontrolno- rozpoznawczych. Zdaniem organu odwoławczego decyzja wydana przez Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] jest zatem zasadna. Spółdzielnia [...] z siedzibą w [...] złożyła skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej znak [...] z dnia [...] listopada 2019 r., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treści decyzji, polegające na: - pominięciu wniosków strony i nieprzeprowadzenie dowodu z oględzin nieruchomości, a także nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej, przy jednoczesnym braku wskazania w skarżonej decyzji przyczyn tego pominięcia, - niewyjaśnieniu w treści decyzji bezspornej okoliczności uprzednich kontroli nieruchomości, które nie wykazywały uchybień w zakresie spełnienia przez stronę przepisów przeciwpożarowych. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) wynika, że uwzględnienie skargi przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., którą organ nakazał Spółdzielni [...] z siedzibą w [...] usunąć (do dnia 31 grudnia 2019 r.) okładzinę sufitu z materiału łatwo zapalnego (drewniana boazeria) z pomieszczenia zakwalifikowanego do kategorii zagrożenia ludzi ZL I (tj. sala konferencyjna) oraz na poziomej drodze ewakuacyjnej w budynku Ośrodka "[...]" w miejsc. [...]. W dniu 26 czerwca 2019 r. funkcjonariusze Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w [...] przeprowadzili kontrolę przestrzegania przepisów przeciwpożarowych na terenie Ośrodka “[...]" w miejsc. [...], którą objęto budynek rekreacyjny ze stołówką, budynek willowy - letniskowy całoroczny ze SPA oraz 20 domków letniskowych sezonowych. W trakcie kontroli stwierdzono, że w budynku rekreacyjnym ze stołówką występuje pomieszczenie (sala konferencyjna), które – stosownie do § 209 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - należy zakwalifikować do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, jako pomieszczenie przeznaczone do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób. Jak ustalono w trakcie kontroli, w pomieszczeniu tym, a także na poziomej drodze ewakuacyjnej, sufit oraz częściowo ściany wykończone są drewnianą boazerią. Zauważyć wobec tego trzeba, że zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719) użytkowany budynek istniejący uznaje się za zagrażający życiu ludzi, gdy występujące w nim warunki techniczne nie zapewniają możliwości ewakuacji ludzi, natomiast w § 16 ust. 2 pkt 3a przewidziano, iż podstawą do stwierdzenia, że w budynku występują warunki techniczne, o których mowa w ust. 1, może być występowanie w pomieszczeniu strefy pożarowej zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II lub ZL V albo na drodze ewakuacyjnej okładziny sufitu lub sufitu podwieszonego z materiału łatwo zapalnego lub kapiącego pod wpływem ognia, bądź wykładziny podłogowej z materiału łatwo zapalnego. Stosownie do § 15 rozporządzenia z każdego miejsca w obiekcie, przeznaczonego do przebywania ludzi, zapewnia się odpowiednie warunki ewakuacji, umożliwiające szybkie i bezpieczne opuszczanie strefy zagrożonej lub objętej pożarem (...), a także zastosowanie technicznych środków zabezpieczenia przeciwpożarowego, polegających m.in. na zapewnieniu bezpiecznej pożarowo obudowy i wydzieleń dróg ewakuacyjnych oraz pomieszczeń. Należy też zwrócić uwagę na art. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 620), zgodnie z którym właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ich ochronę przeciwpożarową, jest obowiązany m.in. przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych; wyposażyć budynek, obiekt budowlany lub teren w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice; zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie, bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji. Nadzorowanie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych, stosownie do art. 13 ust. 6 pkt 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1313), należy do zadań komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Wobec stwierdzonych w trakcie kontroli uchybień w zakresie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych, zaistniały więc przesłanki do nałożenia na stronę, w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, obowiązku usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. Decyzja Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. jest zatem prawidłowa i nie narusza przepisów prawa materialnego. Nie zasługują przy tym na uwzględnienie zarzuty podnoszone w skardze, dotyczące naruszeń prawa procesowego. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Ustalenia dotyczące stwierdzonych w trakcie przeprowadzonej kontroli uchybień z zakresu ochrony przeciwpożarowej zostały zawarte w protokole, który to protokół podpisała bez żadnych zastrzeżeń J. Z., kierownik kontrolowanego Ośrodka “[...]". Nie były one na żadnym etapie postępowania administracyjnego kwestionowane. Również w skardze strona nie neguje występowania w budynku rekreacyjnym ze stołówką, w sali konferencyjnej oraz na poziomej drodze ewakuacyjnej, okładziny sufitu z materiału łatwo zapalnego. Wobec jednoznacznego ustalenia stanu faktycznego nie było zatem potrzeby przeprowadzania oględzin, o co strona wnioskowała w odwołaniu. Również nieprzeprowadzenie przez organ rozprawy nie stanowi naruszenia przepisów postępowania. Rozprawa administracyjna, w świetle art. 89 Kodeksu postępowania administracyjnego, ma zapewnić przyspieszenie lub uproszczenie postępowania, a także prowadzić do uzgodnienia interesów stron oraz wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin. W niniejszej sprawie nie było konieczności przeprowadzania oględzin, ani rozprawy, bowiem nie mogłoby to spowodować zmiany ustaleń faktycznych, a skutkowałoby przedłużeniem postępowania. Odnosząc się do argumentacji skargi wskazującej, że uprzednie kontrole Ośrodka "[...]" nie wykazywały uchybień w zakresie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych, zauważyć trzeba, że w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 11 lipca 2017 r. kontrolą objęto jedynie domki wolnostojące, budynek rekreacyjny ze stołówką nie był przedmiotem wcześniejszych kontroli. Podkreślenia wymaga, że z uwagi na stwierdzenie w budynku rekreacyjnym w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 26 czerwca 2019 r. uchybień w zakresie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych, Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] uprawniony był i jednocześnie zobowiązany do nałożenia na Spółdzielnię “[...]" obowiązku usunięcia łatwopalnej okładziny, mającego na celu doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z przepisami przeciwpożarowymi. Mając powyższe okoliczności na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2019 r. oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są zgodne z prawem, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.