II GSK 5216/16
Sądy administracyjne2016-12-13
Sygnatura
II GSK 5216/16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2016-12-13
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Krystyna Anna Stec
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi Stowarzyszenia A. w W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2744/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej Stowarzyszenia A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1314/13 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji udzielonej z budżetu państwa postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2744/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Stowarzyszenia A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1314/13, w sprawie ze skargi tego Stowarzyszenia na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji udzielonej z budżetu państwa.
Pismem z dnia 18 maja 2016 r. Stowarzyszenie wniosło o wznowienie postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt V SA/Wa 1314/13, zakończonego wyrokiem z dnia 18 czerwca 2013 r., od którego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną ww. wyrokiem z dnia 19 maja 2016 r. Skarga o wznowienie została podpisana przez Prezesa Zarządu Stowarzyszenia – A. F.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 276 zdanie 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., aktualnie: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa), gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 ppsa, który w § 1 stanowi, że skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepis ten wyłącza sporządzenie tego typu skargi osobiście przez stronę, która nie jest jednocześnie jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 ppsa. Zwolnione z "przymusu adwokacko-radcowskiego", czyli uprawnione do osobistego sporządzenia skargi o wznowienie postępowania, są więc jedynie osoby posiadające ustawowo określone kwalifikacje prawnicze, wymienione w art. 175 § 2 ppsa. Są to sędziowie, prokuratorzy, notariusze, radcowie Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorowie lub doktorzy habilitowani nauk prawnych, będący stronami, ich przedstawicielami lub pełnomocnikami, albo też wnoszący taką skargę prokuratorzy, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
A zatem skarga powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 ppsa (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo, post. NSA z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1782/15).
W niniejszej sprawie skargę o wznowienie postępowania sporządził Prezes Zarządu Stowarzyszenia – A. F. Z akt nie wynika, by Prezes Stowarzyszenia należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 ppsa, a zatem nie miał wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia skargi o wznowienie postępowania. Oznacza to, że nie został spełniony ustawowy wymóg wynikający z art. 276 w związku z art. 175 § 1 i 2 ppsa.
Z powyższych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276, art. 175 i art. 193 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.