IV SAB/Wr 813/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Okręgowego Inspektora Pracy we W. w przedmiocie przestrzegania przez pracodawcę przepisów prawa pracy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 lipca 2022 r. M. M. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Sądu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Okręgowego Inspektora Pracy we W. (dalej: Okręgowy Inspektor Pracy) w przedmiocie przestrzegania przez pracodawcę przepisów prawa pracy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2022 r., wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wskazując, że nieusunięcie braków skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 19 września 2022 r. W wyznaczonym terminie strona nadesłała odpis podpisanej skargi, natomiast nie przedłożyła dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 u.p.p.s.a.). Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie skarga strony na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Okręgowego Inspektora Pracy w przedmiocie przestrzegania przez pracodawcę przepisów prawa pracy nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia. Ponadto brak było podpisu skarżącego pod skargą. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2022 r., wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, pouczając ją, że nieusunięcie ww. braków w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 19 września 2022 r. (poniedziałek), zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanych braków upływał w dniu 26 września 2022 r. (poniedziałek). Pomimo upływu siedmiodniowego terminu, strona nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci ponaglenia. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.