II FSK 3538/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak (sprawozdawca), Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej sprawy ze skargi A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FSK 1229/15 oddalającym skargę kasacyjną A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1209/14 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oddala skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1229/15, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1209/14 w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 30 kwietnia 2007 r., i umorzył postępowanie sądowe. W skardze o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego , Skarżąca wskazała, że podstawy wznowienia stanowią: 1) art. 271 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Pełnomocnik Skarżącej wskazał, że został pominięty w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, w związku z czym Skarżąca nie wiedziała, że brak jest podstaw do dalszego popierania skargi; 2) art. 273 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, nowym środkiem dowodowym są akta postępowania w sprawie, która prowadzona była przez Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z wniosku Skarżącej o wznowienie postępowania. Skarżąca wniosła o zmianę w całości wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 sierpnia 2015r. sygn. akt II FSK 1229/15 poprzez uchylenie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 grudnia 2014 r. o sygnaturze akt I SA/Gd 1209/14 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi administracyjnemu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega oddaleniu. Przystępując do rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia, w pierwszej kolejności należy przypomnieć, że skarga o wznowienie postępowania jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia i musi odpowiadać wymogom określonym w art. 279 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest bowiem sformułowanymi w skardze podstawami wznowieniowymi i nie może zastępować strony w wyrażaniu, precyzowaniu, czy też uzasadnianiu jej zarzutów. Podstawy wznowienia, jak i ich uzasadnienie, powinny być ujęte ściśle i zrozumiale, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 w zw. z art. 275 P.p.s.a.). Fundamentalne znaczenie - dla określenia zakresu postępowania ze skargi o wznowienie – ma także precyzyjne oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (por. art. 279 P.p.s.a.). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy podkreślić, że skargą o wznowienie zaskarżono wyłącznie prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1229/15. Tymczasem formułując zarzuty wznowieniowe autor skargi powołał się jedynie na okoliczności procesowe związane z brakiem należytej reprezentacji oraz pojawieniem się nowych środków dowodych, zaistniałe w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1209/14. Rzecz w tym, że autor skargi o wznowienie nie objął zakresem zaskarżenia orzeczenia sądu administracyjnego pierwszej instancji, z drugiej jednak strony nie wskazał w tejże skardze żadnych okoliczności procesowych dotyczących postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, które uzasadniałyby podjęcie na nowo postępowania kasacyjnego. W postępowaniu przed tym sądem, zakończonym wyrokiem z 19 sierpnia 2015 r. Skarżąca była – co jest niesporne – reprezentowana w sposób prawidłowy. Kwestia nieprzedstawienia sądowi pełnych akt sprawy była również podnoszona przez pełnomocnika Skarżącej w odpowiedzi na skargę kasacyjną w postępowaniu kasacyjnym prowadzonym pod sygn. akt II FSK 1229/15, trudno zatem uznać tę okoliczność za nową okoliczność faktyczną lub środek dowodowy, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, a z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowania (por. 273 § 2 P.p.s.a.). Choć za oddaleniem skargi o wznowienie przemawiają już same, wskane powyżej przyczyny proceduralne, to wskazać należy, że również od strony merytorycznej nie mogła by ona prowadzić do skutecznego podważenia prawomocnych orzeczeń wydanych przez sądy administracyjne obu instancji w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 1209/14 oraz II FSK 1229/15. Treść pełnomocnictw, na które powołuje się autor skargi o wznowienie, wyklucza bowiem możliwość uznania, że pełnomocnik skarżącej został skutecznie umocowany do występowania w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt I SA/Gd 1209/14. W pełnomocnictwie z 14 listopada 2007 r. dołączonym do skargi kasacyjnej z 21 listopada 2007 r. Skarżąca upoważniła pełnomocnika wyłącznie do “sporządzenia, podpisania i złożenia [...] skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 października 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 713/07 oraz do reprezentacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku i Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej od ww. wyroku". Zakres umocowania pełnomocnika rozciągał się zatem na wszelkie czynności procesowe, dokonywane przed sądami obu instancji, związane wyłącznie ze skargą kasacyjną od wyroku z 3 października 2007 r. Z kolei w pełnomocnictwie z 30 sierpnia 2013 r. dołączonym do skargi o wznowienie z 9 września 2013 r. wyraźnie wskazano, że zakres umocowania obejmuje jedynie sporządzenie, podpisanie i złożenie samej skargi o wznowienie, a także reprezentację Skarżącej “przed sądami administracyjnymi I i II instancji w sprawie z wyżej wymienionej skargi o wznowienie". Pełnomocnik został zatem umocowany przez Skarżącą do występowania w jej imieniu wyłącznie w postępowaniu zainicjowanym skargą o wznowienie, tj. w postępowaniu toczącym się w trybie nadzwyczajnym. Zakres pełnomocnictwa nie rozciągał się natomiast, jak słusznie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na ponowne postępowanie toczące się na skutek uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku tego sądu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę o wznowienie postępowania na podstawie art. 282 § 2 P.p.s.a.