II OZ 722/22

SENTENCJA Dnia 8 grudnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu z dnia 3 października 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 727/22 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 czerwca 2022 r., znak: WOP.7722.315.2022.ND w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 października 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "WINB", którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "PINB", w Kozienicach z dnia 5 maja 2022 r, znak: PINB.501.5.2022, zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie budynku mieszkalnego; jednorodzinnego zlokalizowanego na działce o nr [...], położonej przy ul. [...] w K. do czasu zakończenia postępowania o sygn. akt I Ns [...], prowadzonego przez Sąd Rejonowy w K. I Wydział Cywilny i uprawomocnienia się postanowienia w sprawie zniesienia współwłasności nieruchomości – działki zabudowanej o nr ew. [...], położonej przy ul. [...] w K.. Sąd wskazał, że wniosek złożony przez skarżącą nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżąca nie przedstawiła bowiem okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego postanowienia grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca nie podała żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wniosku. Ponadto Sąd wyjaśnił, że w ramach wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego nie jest możliwa kontrola legalności zaskarżonego aktu administracyjnego; zaś nieostre pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy; a taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu do ponownego rozpoznania. Ponadto zawnioskowano o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów, tj. a) postanowienia Sądu Rejonowego w K. w sprawie I Nc [...]; b) wniosku o modyfikację podziału działki; c) opinii biegłego z dnia 22 października 2022 r. – celem wykazania faktu trwającego postępowania o zniesienie współwłasności, dostosowania podziału działki do przepisów Prawa budowlanego, trudnych do odwrócenia skutków, powstania znacznej szkody w majątku skarżącej. W zażaleniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 w zw. z art. 163 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia na wniosek strony, to skorzystanie z takiego środka prawnego następuje w sytuacji gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania takiego aktu, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). W niniejszej sprawie we wniosku, jak i w zażaleniu strona skarżąca nie wykazała przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ zarówno przedmiotowy wniosek, jak i zażalenie nie zawierają argumentacji, która świadczyłaby o zaistnieniu przesłanek z ww. przepisu. W istocie argumentacja strony skarżącej dotyczy merytorycznej kwestii związanej z oceną istnienia ewentualnych przesłanek do zawieszenia postępowania administracyjnego, co w związku ze skargą na ww. postanowienie WINB jest kwestią merytoryczną, która będzie przedmiotem rozpoznania przez Sąd I instancji. W innym wypadku doszłoby do nieuprawnionego "przedsądu". Taką też ocenę potwierdzają wnioskowane w zażaleniu dowody. Ponadto wyjaśnienia skarżącej wymaga, że sama możliwość prowadzenia postępowania administracyjnego, a nawet potencjalna możliwość wydania przez organ nadzoru budowlanego stosownego nakazu, nie mieści się w przesłankach, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezpośrednim skutkiem zaskarżonego w tej sprawie postanowienia WINB uchylającego postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania nie jest wyegzekwowanie decyzji zawierającej stosowny nakaz (np. zamurowanie okien), ale dalszy tok postępowania. Jego wynik zaś pozostaje poza zakresem bezpośredniego skutku zaskarżonego postanowienia. Dlatego argumentacja zażalenia, wskazująca na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki w postaci możliwości wydania przez organ stosownego nakazu nie mogła uzasadniać uwzględnienia zażalenia (por. postanowienie NSA z 10 marca 2021 r., II OZ 141/21). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.