IV SA/Wa 2850/16

SENTENCJA Dnia 20 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] marca 2016r., nr [...] w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2016 roku, numer [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającą ją decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] marca 2016r., nr [...]. UZASADNIENIE I. K. wnosząc skargę do Sądu na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2016 roku w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] marca 2016r., nr [...]. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji skarżący podniósł, że na skutek dobrowolnego powrotu do kraju pochodzenia utraci możliwość prowadzenia swoich spraw w Polsce związanych z wniesioną skargą. W sytuacji powrotu do kraju pochodzenia możliwość obrony praw skarżącego stałaby się całkowicie iluzoryczna. Skarżący podniósł również, że przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wspólnie z żoną i dwuletnim synem, który wymaga stałej opieki. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje narażenie życia rodzinnego skarżącego i szok u małoletniego dziecka, które przyzwyczajone jest do dotychczasowego miejsca zamieszkania w Polsce. Natychmiastowy powrót skarżącego do kraju pochodzenia spowoduje także całkowite zaburzenie działalności spółki [...] sp. z o.o., której większościowym udziałowcem i prezesem zarządu jest skarżący. Opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez skarżącego uniemożliwi prowadzenie działalności przez spółkę i doprowadzi do powstania w spółce strat materialnych oraz utraty możliwości wykonywania dalszej pracy przez kilkudziesięciu pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjąć należy, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić również należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy jej wykonanie przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie wniosek I. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jest zasadny. Skarżący przedstawił argumenty, które w ocenie Sądu uprawdopodabniają stwierdzenie, że wykonanie decyzji orzekającej o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Opuszczenie przez skarżącego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego prawa do sądu, a w przypadku udzielenie ochrony sądowej będzie ona iluzoryczna. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.