I SA/Ol 427/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Pierechod (spr.), Sędziowie sędzia WSA Renata Kantecka,, sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Protokolant Specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 17 listopada 2011r. sprawy ze skargi spółki A na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej po uchylającym wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27-11-2008r. sygn. akt I SA/OL 325/08 wraz z żądaniem wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE R.K., Prezes Zarządu Spółki A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę z dnia 12.05.2011r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z "[...]" o umorzeniu postępowania odwoławczego od postanowienia organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy zwolnienia ruchomości zajętych w toku postępowania egzekucyjnego w administracji. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt I SA/OI 426/11. W skardze zarzucił ponadto bezczynność po wydaniu przez WSA w Olsztynie wyroku z dnia 27.11.2008r. sygn. akt I SA/Ol 325/08 wskazując na brak analizy wykonania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego tego wyroku pod kątem wstrzymania wykonania uchylonej decyzji, jak i rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej o wstrzymaniu egzekucji. Zawarł także wniosek o ukaranie Dyrektora Izby Skarbowej karą grzywny w wysokości 12-krotności jego miesięcznego wynagrodzenia. Podał, że przez wiele tygodni trwa niczym nieuzasadniona bezczynność organu co powoduje, że kara grzywny jest jak najbardziej uzasadniona. W tej części - bezczynności organu po wydaniu wyroku z dnia 27.11.2008r. i wniosku o ukaranie organu grzywną w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), w skrócie: p.p.s.a., skarga została wyodrębniona do odrębnego rozpoznania i zarejestrowana pod sygn. akt I SA/OI 427/11 (niniejsze postępowanie). W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 21.06.2011r. o nadesłanie m.in. dowodu uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania w/w wyroku strona skarżąca przedłożyła plik dokumentów. W nadesłanym piśmie z 28.03.2011r. zatytułowanym jako "skarga" do Dyrektora Izby Skarbowej, strona zarzucała niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we właściwym terminie wniosku o umorzenie zaległości podatkowych. Zarzuciła w nim, że Naczelnik Urzędu Skarbowego rozpatrywał w sposób przewlekły wniosek Spółki w dniach od 23.02. do 14.08.2009r. Podobnie w piśmie z 30.03.2011r. zatytułowanym "skarga" do Dyrektora Izby Skarbowej Spółka zarzuciła, że jej wniosek o umorzenie zaległości podatkowych Naczelnik Urzędu Skarbowego przewlekle rozpatrywał w dniach od 03.09.2007r. do 14.02.2008r. Z kolei pismo z dnia 01.04.2011r. zatytułowane jako "skarga" do Ministra Finansów na postępowanie Dyrektora Izby Skarbowej, stanowi w istocie zażalenie na niezałatwienie we właściwym terminie zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 02.02.2011r. nr "[...]" w sprawie z zakresu postępowania egzekucyjnego w administracji. Strona skarżąca przedłożyła Sądowi także dwa pisma z 25.06.2009r. kierowane do Naczelnika Urzędu Skarbowego, stanowiące uwagi do wykonania przez ten organ w/w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 27.11.2008r. oraz prowadzenia postępowania organu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr.153 poz.1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a., ( w brzmieniu jej przepisów obowiązującym od 12 lipca 2011r.) przyznaje stronom postępowań administracyjnych, w tym podatkowych, różne środki służące ochronie ich praw w przypadku bezczynności organów lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy. Art. 149 § 1 p.p.s.a. określa bezpośrednio treść sentencji wyroku, w razie uwzględnienia skargi. W § 2 tego artykułu przewidziana jest możliwość ( a nie obowiązek ) wymierzenia organowi grzywny Inny środek został przewidziany w art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a. w sytuacji bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Na mocy wskazanych przepisów strona może wnieść skargę, żądając w niej wymierzenia organowi grzywny do wysokości 10-cio krotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Warunkiem skuteczności skargi jest uprzednie, pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Jednocześnie, z treści art. 154 § 3 p.p.s.a. a´contrario wynika, że obie czynności wymienione w § 1 tj. wezwanie organu do wykonania wyroku jak i wniesienie skargi w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny powinny nastąpić w czasie pozostawania przez organ w bezczynności lub w czasie prowadzenia przewlekłego postępowania. Skarga z dnia 12 maja 2011r. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej grzywny z powodu niewykonywania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27.11.2008r. sygn. akt I SA/Ol/325/08 uchylającego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, jest oczywiście spóźniona w sytuacji wydania nowej decyzji przez organ I instancji w dniu 14.08.2009r. Ponadto nie spełnia warunku "uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku" przedłożone przez stronę skarżącą pismo z dnia 28.03.2011r. skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej, stanowiące skargę na przewlekłe rozpoznawanie sprawy umorzenia zaległości podatkowych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w okresie od 23.02. do 14.08.2009r. Za częściowo zawierające takie wezwanie można uznać końcową część pisma z dnia 20.05.2009r. skierowanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego. Skarżąca spółka, jak już wyżej stwierdzono, nie złożyła skargi w odpowiednim czasie, a ponadto zarzuty bezczynności oraz przewlekłości stawiane były organowi innemu niż ten, przeciwko któremu skierowane zostało żądanie wymierzenia grzywny. Z powodu niespełnienia określonych w art. 154 § 1 p.ps.a. wymogów skargi o wymierzenie właściwemu organowi grzywny z powodu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga w tym przedmiocie była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.