II SA/Ol 644/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 24 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.P. i W.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.P. i W.P. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki drewnianej wiaty postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Decyzją z "[...]", Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "organ odwoławczy"), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z "[...]", nakazującą W. i D. P. (dalej jako: "skarżący"), rozbiórkę drewnianej wiaty zlokalizowanej na działkach nr A i B w obr. N., gm. S. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję organu odwoławczego i jednocześnie zawnioskowali o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu reprezentujący ich radca prawny podał, że "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody z powodu konieczności poniesienia kosztów związanych z dokonaniem rozbiórki oraz nieodwracających skutków, które powstaną w związku z dokonaniem rozbiórki. Zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że sporna decyzja nakłada obowiązek wykonania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Rozbiórka obiektu budowlanego z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co nie wymaga szczegółowego uzasadnienia (tak m.in. NSA w postanowieniu z 21.07.2010 r. II OSK 515/10). Również w okolicznościach tej sprawy, wykonanie decyzji mogłoby powodować szkodę finansową dla skarżących. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się wyraźnie uwagę, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowo-administracyjnej wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., w skr. p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z ugruntowanej w orzecznictwie NSA wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia tych przesłanek spoczywa na składającym wniosek. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie w orzecznictwie wskazuje się, że decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania, a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd, jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, jednak nie oznacza to, że w każdym przypadku decyzja nakazująca rozbiórkę podlega, niejako "automatycznie", wstrzymaniu w postępowaniu sądowym. W każdym jednak przypadku, sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, zobowiązany jest ocenić skutki wykonania rozbiórki zarówno z punktu widzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków. Orzeczenie rozbiórki zawsze łączy się z poniesieniem określonych kosztów jej dokonania. Aby zatem zastosować ochronę tymczasową należy wykazać, że wykonanie decyzji rozbiórkowej spowoduje nie tyle uszczerbek w majątku zobowiązanego ale znacząco wpłynie na jego sytuację majątkową zagrażając jego kondycji finansowej, bądź wywoła takie zmiany w rzeczywistości, które da się usunąć tylko przy po upływie czasu, zaangażowaniu dużych sił i środków (por. np. postanowienie NSA z 6 września 2022 r., II OSK 1632/22). W niniejszej sprawie wymóg ten nie został spełniony. Uzasadnienie wniosku sprowadza się właściwie tylko do stwierdzenia, że "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia (...) znacznej szkody z powodu konieczności poniesienia kosztów związanych z dokonaniem rozbiórki oraz nieodwracających skutków, które powstaną w związku z dokonaniem rozbiórki". Skarżący nie przedstawili wyliczenia wysokości kosztów związanych z realizacją nałożonego obowiązku oraz ewentualnych strat – które zasadniczo nie są wysokie w przypadku małych obiektów o szkieletowej konstrukcji – ani nie odnieśli tego do swojej sytuacji finansowej. Skoro zatem strona nie uwiarygodniła, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.