Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III C 531/24

Sądy powszechne2025-05-14
Sygnatura
III C 531/24
Data orzeczenia
2025-05-14
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Sebastian Otto (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt III C 531/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>23 kwietnia 2025 roku</p> <p>Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, III Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="524"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>sędzia Sebastian Otto</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>stażysta Katarzyna Jaworowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu 23 kwietnia 2025 roku w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki Jawnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1 313,85 zł (tysiąca trzystu trzynastu złotych i osiemdziesięciu pięciu groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 marca 2024 roku do dnia zapłaty;</p> <p>II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;</p> <p>III.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 689,32 zł (sześćset osiemdziesiąt dziewięć złotych i trzydzieści dwa grosze) wraz z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia Sebastian Otto</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IIII C 531/24</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 23 kwietnia 2025 roku</strong> </p> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>, reprezentowana przez kwalifikowanego pełnomocnika, wniosła o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 2.110,88 złotych tytułem dalszych kosztów naprawy pojazdu marki <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 20 marca 2024 roku roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. Legitymację do wytoczenia powództwa spółka wywodziła z zawartej z poszkodowanymi umowy cesji.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwana, reprezentowana przez kwalifikowanego pełnomocnika, wnosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu. Nie kwestionowała podstawy swojej odpowiedzialności i wypłaty odszkodowania, lecz wysokość dalszego odszkodowania z tytułu kosztów naprawy pojazdu, którą powód ustalił na podstawie wystawionych przez siebie kalkulacji naprawy i faktury.</p> <p>W toku procesu strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska.</p> <p> <strong> <!-- -->Ustalenia faktyczne. </strong> </p> <p>W dniu 19 stycznia 2024 roku doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> należący do <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">E. N.</span>. Pojazd sprawcy zdarzenia w dniu zdarzenia objęty był ochroną ubezpieczeniową odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego na podstawie umowy zawartej z <span class="anon-block"> (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Niesporne. </strong> </p> <p>W dniu 24 stycznia 2024 roku <span class="anon-block">E. N.</span> oraz <span class="anon-block">S. N.</span> złożyli <span class="anon-block"> (...) Spółce Jawnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> oświadczenia woli o przelaniu na jej rzecz wierzytelności o wypłatę odszkodowania z tytułu szkody majątkowej powstałej w związku ze zdarzeniem z dnia 19 stycznia 2024 roku, a <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> złożyła <span class="anon-block">E. N.</span> oraz <span class="anon-block">S. N.</span> oświadczenia woli o przejęciu rzeczonej wierzytelności.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- umowy przelewu wierzytelności z dnia 24 stycznia 2024 roku, k. 16-17.</p> <p>Zgodnie z kalkulacją naprawy nr <span class="anon-block"> (...)</span>.01 sporządzoną w dniu 29 stycznia 2024 roku na zlecenie <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> koszt naprawy uszkodzonego pojazdu wyniósł 6.750,03 złotych brutto. W kalkulacji uwzględniono stawkę 240 złotych za rbg, koszty technicznej likwidacji szkody w wysokości 590,40 złotych brutto oraz nakład czasu pracy na mieszanie lakieru, przygotowanie próbki lakieru oraz odczyt kodu koloru (7 JC).</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- kalkulacja naprawy nr <span class="anon-block"> (...)</span>.01 z dnia 29 stycznia 2024 roku, k. 30-35.</p> <p>W dniu 13 marca 2024 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka Jawna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wystawiła <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> opiewającą na kwotę 6.750,02 złotych brutto za naprawę uszkodzonego pojazdu przy stawce 240 złotych netto za rbg z terminem zapłaty do dnia 27 marca 2024 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Niesporne. </strong> </p> <p>Po zgłoszeniu szkody <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w postępowaniu likwidacyjnym decyzją z dnia 19 marca 2024 roku zweryfikowała kosztorys naprawy przedstawiony przez <span class="anon-block"> (...) Spółkę Jawną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> do kwoty 4.639,41 złotych brutto obniżając stawkę rbg z 240 złotych na 180 złotych netto.</p> <p> <strong> <!-- -->Niesporne. </strong> </p> <p>Uzasadniony koszt naprawy pojazdu marki <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, przy użyciu, przy użyciu oryginalnych części zamiennych (z logo producenta pojazdu) wynosi 5.952,99 złotych. Nie było uzasadnienia do uwzględnienia kosztów technicznej likwidacji szkody oraz stosowania dodatkowego czasu związanego z odczytem kodu koloru, mieszaniem lakieru oraz przygotowaniem jego próbki.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej <span class="anon-block">R. S.</span>, k. 87-94</p> <p> <strong> <!-- -->Rozważania. </strong> </p> <p>Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie.</p> <p>Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Uzasadniony koszt naprawy pojazdu marki <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> sąd ustalił na podstawie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej. Mimo oczywistej omyłki rachunkowej sąd uznał opinię za wiarygodną, ponieważ ma charakter kompletny, całościowy, a także jest rzetelna. W ocenie sądu opinia biegłego została sporządzona przez osobę o odpowiednim doświadczeniu oraz niezbędnej wiedzy teoretycznej. Poczynione przez biegłego ustalenia są jasne i w pełni zrozumiałe, a wyciągnięte wnioski i sposób rozumowania logiczny. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 1;art. 235(2) § 1 pkt. 2;art. 235(2) § 1 pkt. 5)">art. 235(2) § 1 pkt 2 i 5 k.p.c.</a> sąd pominął dowód z uzupełniającej opinii biegłego, ponieważ biegły ustalił koszt naprawy uszkodzonego pojazdu, a sąd miał możliwość samodzielnie sprostować jego omyłkę rachunkową. Stan faktyczny sąd ustalił również na podstawie faktów przyznanych przez pozwaną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a>) oraz faktów niezaprzeczonych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a>). Strona pozwana wdała się w spór, jednak nie wyszczególniła faktów, którym zaprzecza (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 210;art. 210 § 2)">art. 210 § 2 k.p.c.</a>), wskazując jedynie, że zaprzecza, aby była zobowiązania do zapłaty kwoty dochodzonej pozwem (ocena prawna), a także wszelkim nieudowodnionym twierdzeniom „powodów”, jak również twierdzeniom sprzecznym treścią odpowiedzi na pozew (k. 57). Zarówno w piśmie przygotowawczym, jak i podczas rozprawy strona nie może ograniczyć się do ogólnego stwierdzenia, że zaprzecza wszystkim faktom, które nie zostały przez nią przyznane. Powinna odnieść się w sposób twierdzący lub przeczący do każdej z okoliczności, która ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 15 lipca 2022 roku, sygn. akt I AGa 46/22). Należy zauważyć, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a> reguluje domniemanie przyznania i uzupełnia przyznanie wyraźne, o którym stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a> (Tadeusz Ereciński, Marcin Dziurda, Postępowanie dowodowe. Komentarz do art. 227-315 k.p.c., Warszawa 2024, s. 39). Twierdzenia strony powodowej o faktach, którym strona pozwana nie zaprzeczyła, wyłączając fakty wprost przyznane przez stronę pozwaną, sąd uznał za fakty niezaprzeczone (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a>), w zakresie, w jakim w ocenie sądu wynik rozprawy prowadzi do jednoznacznego wniosku, że strona pozwana nie zamieszała tym faktom zaprzeczyć.</p> <p>Podstawę prawną odpowiedzialności pozwanego stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 436;art. 436 § 1)">art. 822 i art. 436 § 1 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1;art. 34 ust. 36;art. 34 ust. 1)">art. 34 ust. 1 i 36 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>. Szkoda powstała w okolicznościach wskazanych przez stronę powodową, czego nie kwestionował pozwany. Powódka nabyła od poszkodowanych wierzytelność wynikającą ze szkody spowodowanej zdarzeniem, w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> i jest uprawniona do dochodzenia związanych z nią roszczeń. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany przyjął odpowiedzialność za szkodę i wypłacił powódce z tytułu szkody w pojeździe marki <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> odszkodowanie z tytułu kosztów naprawy pojazdu w łącznej kwocie 4.639,14 złotych.</p> <p>Osią sporu w niniejszej sprawie była wysokość należnego odszkodowania z tytułu uszkodzenia pojazdu. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">Art. 361 k.c.</a> statuuje zasadę pełnego odszkodowania, jednocześnie poszkodowany ma prawo wyboru sposobu naprawienia szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 1)">art. 363 § 1 k.c.</a>). Odszkodowanie obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnienie koszty nowych części i materiałów służących do naprawy uszkodzonego pojazdu. Obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje z chwilą wyrządzenia szkody i nie jest uzależniony od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza ją naprawić.</p> <p>Na podstawie dowodu z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej sąd ustalił, że zastosowana przez powodową spółkę wysokość stawki za rbg napraw mechanicznych, blacharskich i lakierniczych w wysokości 240 złotych netto jest zasadna. Zarzut powódki w tym zakresie nie został uwzględniony, skoro biegły nie zastosował stawki za rbg w wysokości 226,40 zł netto, wskazując, że zastosowana przez powódkę stawka w wysokości 240 złotych netto mieściła się w zakresie rynkowych wartości (k.91). Sąd podzielił opinię biegłego, że nie było podstaw do uwzględnienia 2 rbg za techniczną likwidację szkody (obsługę szkody), co skutkowało odjęciem kwoty 590,40 zł brutto (2 x 240 zł netto). Zarzut powódki w tym zakresie również nie zasługiwał na uwzględnienie. Sąd zauważa, że doliczanie przez powodową spółkę kosztów dodatkowych naprawy wynikało z zastosowania rekomendacji z dnia 12 czerwca 2018 roku wydanych przez Ogólnopolską Motoryzacyjną Radę Techniczną. Brak jednak podstaw do uznania, by rekomendacje wydane podmiot prywatny, reprezentujący interesy warsztatów naprawczych, odzwierciedlały aktualną i obiektywną sytuację na rynku usług warsztatowych oraz były w jakikolwiek sposób wiążące dla stron postępowania likwidacyjnego, czy też następnie sądowego.</p> <p>Sąd przy tym podziela stanowisko biegłego, że niezasadny był dodatkowy nakład czasu pracy na mieszkanie lakieru, przygotowanie próbki lakieru oraz odczyt kodu koloru (k. 92). Należy bowiem zauważyć, że powodowa spółka jest autoryzowanym <span class="anon-block"> serwisem (...)</span> i ma dostęp do informacji dotyczących kodu lakieru. Strona powodowa nie wykazała przy tym, że pojazd miał pozafabryczną powłokę lakierową (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">232 k.p.c.</a>). Z kalkulacji naprawy wnika, że na rzeczone czynności poświęcono łącznie 7 jc, z kolei 1 jc to 10 rbg, a więc należy odjąć kwotę 206,64 zł brutto (0,7 jc x 240 zł netto = 168 zł netto). Wskutek omyłki, biegły powyższej sumy nie odjął.</p> <p>Biegły wskazał, że koszt naprawy samochodu marki <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> wynosi 6.159,62 złotych brutto, jednak należało rzeczoną kwotę pomniejszyć o 206,64 złotych brutto. Sąd, nie wychodząc ponad żądanie pozwu zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321)">art. 321 k.p.c.</a> zasądził na rzecz powódki kwotę 1.313,85 zł tytułem dalszego odszkodowania za koszty naprawy pojazdu (5.952,98 zł – wypłacone dotąd odszkodowanie w wysokości 4.639,14 zł).</p> <p>O odsetkach należnych stronie powodowej o zasądzonej kwoty sąd rozstrzygnął zgodnie z żądaniem pozwu, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817 § 1 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>.</p> <p>W pozostałym zakresie żądanie podlegało oddaleniu.</p> <p>Za podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sąd przyjął <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art. 100 zd. 1 k.p.c.</a> dokonując ich stosunkowego rozdzielnia. Powódka wygrała w 62,24 %, zaś pozwany w 37,76 %. Pozwany winien zwrócić powódce tytułem kosztów procesu kwotę 1.162,02 złotych (62,24 % z 1867 zł; 200 zł – opłata od pozwu, 17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa , 900 zł – wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika ustalone § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, 750 zł – wykorzystana zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego). Powódka winna zwrócić pozwanemu tytułem kosztów procesu kwotę 472,70 złotych (37,76 % z 1251,86 zł; 17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa , 900 zł – wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika ustalone § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, 334,86 zł – wykorzystana zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego). Sąd zasądził od pozwanego na rzec powódki różnicę kwot 1162,02 zł i 472,70 zł, to jest kwotę 689,32 złotych. Od rzeczonych kwot należało zasądzić odsetki ustawowe za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1(1) k.p.c.</a>).</p> </div>