VII SA/Wa 1942/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia 27 lipca 2015 r. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że utrzymanie decyzji w mocy może spowodować trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. w postaci wykonania decyzji przez skarżącego na własny koszt w sposób zgodny z wykładnią określoną postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. – a więc sporządzenia projektu budowlanego zamiennego na koszt skarżącego o treści niezgodnej z jego wolą, a następnie wydania decyzji o zatwierdzeniu tego projektu przez organ nadzoru co zakończy postępowanie i doprowadzi do nieodwracalnego braku możliwości złożenia przez skarżącego projektu zamiennego o treści zgodnej z jego wolą, tzn. zgodnego z prawem, natomiast zawierającego odstępstwa od warunków zabudowy ustalonych w innym postępowaniu decyzją administracyjną o warunkach zabudowy lub niewykonania tej decyzji przez skarżącego w sposób zgodny z wykładnią określoną w postanowieniu z dnia [...] lipca 2015 r. doprowadzi do wydania przez organ nadzoru decyzji z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części doprowadzenia do stanu poprzedniego, a następnie do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Skarżący stwierdził również, że wstrzymanie wykonania decyzji w jej zaskarżonej części spowoduje, że złożony do organu nadzoru projekt budowlany zamienny będzie podlegał ocenie jako spełniający wymagania zaskarżonej decyzji nr [...], a co za tym idzie nie będzie potrzeby wykonywania czynności określonych w postanowieniu z dnia [...] lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd następuje na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Powołany przepis zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z przesłanek oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04, Lex nr 799468). Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 stycznia 2013 r., II OZ 1153/12, Lex nr 1274455). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, Lex nr 575347). Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania jest decyzja nakładająca obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w zakreślonym terminie, projektu budowlanego zamiennego. W ocenie Sądu skarżący nie uargumentował dostatecznie swojego wniosku, gdyż nie odwołał się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawił danych obrazujących jego sytuację finansową. Samo wskazanie sporządzenia projektu zamiennego na własny koszt, bez okazania jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego, jest niewystarczające do uznania, że skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest także wystarczające upatrywanie zasadności takiego wniosku w zarzutach dotyczących zaskarżonej decyzji. Ocena zgodności decyzji z prawem i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne instytucje. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, Lex nr 302251). Rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. Reasumując, stwierdzić należy że powołane we wniosku argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.