I SA/Bk 325/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju samochodów osobowych p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. UZASADNIENIE R. B., łącznie ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju samochodów osobowych, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż skierowanie egzekucji do jego wynagrodzenia spowoduje, że nie będzie w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb życiowych, w tym ciążących na nim zobowiązań alimentacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą, przede wszystkim ze względu na charakter będącego przedmiotem zaskarżenia do tutejszego Sądu rozstrzygnięcia – decyzji w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji ostatecznej dotyczącej podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju samochodów osobowych. Zgodnie bowiem z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich, ponad wszelką wątpliwość, nie wywołuje decyzja odmawiająca uchylenia innej ostatecznej decyzji, również podatkowej. Decyzja odmawiająca uchylenia innej ostatecznej decyzji nie jest aktem administracyjnym podgalającym wykonaniu, a zatem nie ma możliwości wstrzymania jej wykonania. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się jednocześnie, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.