II SA/Łd 72/08

SENTENCJA Dnia 27 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. J. i M. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia grzywy w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – M. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. LS UZASADNIENIE M.J. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, w sprawie ze skargi D.J. i M.J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywy w celu przymuszenia. We wniosku tym skarżący podał, że jest rozwiedziony i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowi zaś mieszkanie o pow. 40 m2, w którym w ramach działalności gospodarczej prowadzi sklep. Z tytułu tej działalności uzyskuje dochód w kwocie 950 zł brutto. Ponosi przy tym wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, podatkami, alimentami na córkę (450 zł miesięcznie) oraz spłatą kredytu. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący jest rozwiedziony i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowi zaś mieszkanie o pow. 40 m2, w którym w ramach działalności gospodarczej prowadzi sklep. Z tytułu tej działalności skarżący uzyskuje dochód w kwocie 950 zł brutto. Ponosi przy tym wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, podatkami, alimentami na córkę (450 zł miesięcznie) oraz spłatą kredytu. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Jednocześnie z informacji zawartych w aktach sprawy o sygn. II SA/Łd 786/07, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, wynika, że skarżący posiada samochód marki Ford Modeo, który co prawda pozostaje w jego użytkowaniu, niemniej jednak został zajęty przez komornika. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawego. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącego, w tym zwłaszcza kwota dochodu i niezbędnych wydatków, powoduje, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)