IV SAB/Po 124/13
Sądy administracyjne2013-12-10
Sygnatura
IV SAB/Po 124/13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
2013-12-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Poznaniu
Sędziowie
Donata Starosta
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia umorzyć postępowanie.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. M. W. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia.
Następnie w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej Ppsa) skarżący może cofnąć skargę. Czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższej regulacji wynika, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi i tym samym może wycofać wniesiony przez siebie środek zaskarżenia, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić. Zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zdaniem Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą.
Uznając zatem, iż w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest skuteczne i dopuszczalne, w rozumieniu art. 60 Ppsa, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa i § 2 orzekł jak w sentencji postanowienia.