VI SA/Wa 1746/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 29 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżąca – T. sp. z o.o. z siedzibą w W., w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Zarządzeniem z 8 września 2020 r. (k. 12) Sąd wezwał Skarżącą, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu ze swojego KRS, celem wykazania umocowania do działania w imieniu Skarżącej przez osobę, która podpisała skargę. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej na wskazany w skardze adres dnia 14 września 2020 r. (z.p.o. k. 16). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a.", jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoba prawna – a taką jest Skarżąca, ma obowiązek, przy pierwszej czynności w postępowaniu, wykazać umocowanie do działania w jej imieniu. Zatem w przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez osobę prawną ma ona obowiązek dołączyć do akt sprawy dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentacji przez osobę, która takowe pismo podpisała. Sąd stoi na stanowisku, że brak takiego dokumentu umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08). Z akt sprawy wynika, że Skarżąca dnia 14 września 2020 r. została skutecznie wezwana do nadesłania w terminie 7 dni odpisu ze swojego KRS, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to odebrał upoważniony pracownik – J. S. Zatem ustawowy, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku skargi upłynął 21 września 2020 r. Sąd stwierdza, że dnia 23 września 2020 r. Skarżąca nadała na adres Sądu żądany KRS, co czyni, że wykonanie wezwania nastąpiło z uchybieniem ww. terminu, a Skarżąca nie wniosła o jego przywrócenie. Z tych względów Sąd, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.