II OZ 730/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1990/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. J. i A. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lipca 2021 r. nr 863/2021 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 lipca 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1990/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. J. (dalej "skarżąca") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2022 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi M. J. i A. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lipca 2021 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 16 maja 2022 r., wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 13 maja 2022 r., wezwał M. J. do usunięcia braków formalnych zażalenia przez podpisanie zażalenia oraz nadesłanie odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. M. J. prawidłowo doręczono powyższe wezwanie 19 maja 2022 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem 26 maja 2022 r. M. J. nie dopełniła ww. czynności. Braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd odrzucił zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. J., zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowaniu, tj. art. 195 § 2 p.p.s.a., poprzez nieuchylenie zaskarżonego postanowienia z urzędu, podczas gdy skarżąca zarzucała postanowieniu nieważność, co obligowało Sąd do wzięcia pod uwagę przesłanek nieważności w trybie autokontroli; 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 roku o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 376 ze zm. dalej jako: "Ustawa") w zw. z art. 2 w zw. z art. 32 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a., poprzez niezastosowanie przepisu odnoszącego się do niemożności uznania skuteczności doręczenia zastępczego w czasie trwania stanu epidemii, podczas gdy wyłączenia podmiotowe określone w tym przepisie uznać należy za niekonstytucyjne, a nieuwzględnienie tego przepisu przez Sąd w skarżonym postanowieniu stanowiło przesłankę nieważności postępowania; 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że zaistniałe braki formalne były brakami uniemożliwiającymi nadanie sprawie biegu, podczas gdy braki nie miały charakteru istotnego i nie stały na przeszkodzie nadaniu sprawie biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., stanowiący, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia zażalenia. Nie można zgodzić się ze stroną, że brak formalny pisma w postaci własnoręcznego podpisu nie jest brakiem istotnym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Własnoręczny podpis jest poświadczeniem woli strony wyrażonej w złożonym piśmie. Bez tej czynności nie ma możliwości nadania pismu dalszego biegu. Odnośnie do zarzutu nr 2 zażalenia, choć nie ma on bezpośrednio zastosowania w niniejszym postępowaniu, bowiem strona odebrała przesyłkę, to należy zwrócić uwagę, że po nowelizacji, która weszła w życie z dniem 20 sierpnia 2020 r., art. 98 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. - regulacji art. 98 ust. 1 ustawy nie stosowało się w przypadkach określonych w art. 98 ust. 2 tej ustawy. To oznacza, że zgodnie z art. 98 ust. 2 pkt 4 lit. a-d przepisu art. 98 ust. 1 ustawy po nowelizacji nie stosuje się do przesyłek wysyłanych przez sądy, Trybunały, prokuraturę i inne organy ścigania oraz komornika sądowego oraz przesyłek wysyłanych do, ani wysyłanych przez organ administracji publicznej. NSA nie jest władny oceniać zgodności tych rozwiązań prawnych z Konstytucją RP, bowiem nie leży to w jego kompetencjach. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.