VI SA/Wa 1746/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 lipca 2019 r. P. sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi wraz z jej odpisem oraz nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego celem wykazania sposobu reprezentacji skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 24 września 2019 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Podnieść należy, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał Krajowy Rejestr Sądowy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06). Nieprzedstawienie powyższego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). W myśl podanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09). Ponadto jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 .p.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 24 września 2019 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 1 października 2019 r. (wtorek), a ponieważ w zakreślonym terminie braki formalne nie zostały uzupełnione to skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.