I SA/Łd 637/06

SENTENCJA Dnia 8 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2009 roku sprawy ze skargi D. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień-grudzień 2001 roku postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku z dnia 11 października 2007 roku, w ten sposób, że w miejsce nazwiska pełnomocnika skarżącego "R." wpisać "R". UZASADNIENIE Wyrokiem z [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. w sprawie ze skargi D. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień-grudzień 2001 roku oddalił skargę i nakazał wypłacić adwokatowi R. R. jako pełnomocnikowi z urzędu kwotę 7.200,- (siedem tysięcy dwieście ) złotych z Funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z tytułu nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z należnym podatkiem od towarów i usług Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. T Wosia, Warszawa 2005, s. 486-487). Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami. Omyłka pisarska to widoczne, niezamierzone użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny lub niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. W przedmiotowej sprawie w komparycji wyroku błędnie podano nazwisko pełnomocnika skarżącego - zamiast "R." wpisano "R.". Mamy więc do czynienia z oczywistą omyłką pisarską polegającą na widocznie mylnym podaniu nazwiska pełnomocnika skarżącego. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) orzekł jak w postanowieniu. T.F.