I OZ 943/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 36/10 odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił J. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W uzasadnieniu WSA wskazał, że wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2010 r. J. W. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi jednoosobowo gospodarstwo domowe. Do jego majątku należy mieszkanie o powierzchni [...] m2 i działka budowlana, na której stoi budynek w stanie surowym, "wybudowany za czasów PRL-u". Z tego okresu pochodzi również "drobny sprzęt po byłym warsztacie ślusarskim". Skarżący posiada ponadto rower i niesprawny samochód marki "[...]" z 1964 r. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 22 października 2010 r. J.W. został zobowiązany do przedłożenia w terminie 7 dni od doręczenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Powyższe wezwanie skarżący podjął osobiście w dniu 28 października 2010 r., pozostawiając je bez odpowiedzi. Odmawiając J. W. ustanowienia adwokata Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący złożył oświadczenie na formularzu PPF, jednakże w związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji rodzinnej, finansowej i majątkowej skarżącego, skierowane zostało do niego wezwanie z dnia 25 października 2010 r., które otrzymał w dniu 28 października b.r. Pomimo zawartego w nim zobowiązania, skarżący nie przesłał jednak żądanych dokumentów źródłowych, nie złożył też żadnych wyjaśnień w zakresie określonym w wezwaniu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, tym samym wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie przekazał wszystkich niezbędnych informacji do prawidłowej oceny jego możliwości finansowych. Nie przekazał także takich informacji w związku z dodatkowym wezwaniem Sądu. W szczególności wobec zgłoszonego przez stronę oświadczenia o posiadanym majątku należało wyjaśnić, czy i jakie koszty skarżący ponosi z tego tytułu oraz z jakich środków się utrzymuje, pozostając bez źródła dochodu. Poza tym z urzędu wiadomym Sądowi jest, w związku z rozpatrywaniem licznych skarg J. W., w tym na przykład w sprawie o sygn. akt. II SA/Ol 648/10, iż zamieszkuje razem z matką, która reguluje wszystkie płatności za mieszkanie. Okoliczność ta świadczy o pozostawaniu we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Dlatego też udzielenie informacji odnośnie do stanu majątkowego i wysokości uzyskiwanych dochodów przez matkę jest obligatoryjne (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2010r., sygn. akt II FZ 587/10, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotne znaczenie dla ustalenia faktycznych możliwości płatniczych skarżącego miałyby także informacje opisujące stan jego domu i sposób jego wykorzystywania. Ważne były też informacje o posiadanym pojeździe mechanicznym. Wszystkie żądane informacje były istotne z punktu widzenia ustalenia faktycznych możliwości płatniczych strony. Zdaniem Sądu w warunkach niniejszej sprawy skarżący nie wykazał, że istnieje podstawa do ustanowienia mu adwokata. Sąd podał przy tym, że wnioskodawca skarżąc w niniejszej sprawie działanie organu administracji w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W zażaleniu J.W. stwierdził, że nie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem. Podał, że nie ma środków na wysyłanie listów do WSA w Olsztynie. Wskazał, iż jest bezrobotny i żyje w nędzy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane ostanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie zaś z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie to okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego strony lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 22 października 2010 r. wezwał J.W. do złożenia określonych dokumentów i oświadczeń, celem uzyskania informacji o rzeczywistym stanie majątkowym i rodzinnym wnioskodawcy podnosząc jednocześnie, iż jest to niezbędne w ramach postępowania o przyznanie prawa pomocy. To umożliwiłoby bowiem dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym - w świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zważywszy zaś na fakt, że skarżący nie przedłożył wskazanych przez Sąd dokumentów, należy podzielić pogląd WSA w Olsztynie, że tym samym uniemożliwił Sądowi dokonanie powyższej analizy. W konsekwencji, wniosek J. W. nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.