I OZ 812/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 670/07 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta K. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Prezydentowi Miasta K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającej jej decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w gminie C. W., której właścicielem była A. W.. Sąd stwierdził, iż w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydent wskazał, że wprowadzenie do obrotu prawnego zaskarżonej decyzji z dużym prawdopodobieństwem może skutkować wyzbyciem się na rzecz osób trzecich udziałów w nieruchomości należących do K. P., I. M. oraz J. W., następców prawnych A. W., ujawnionych w księdze wieczystej KW nr [...] jako właściciele wskazanej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił wystarczająco przesłanek dla wstrzymania wykonania decyzji, wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu Prezydent Miasta K. nie określił na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić go wykonanie zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na to postanowienie Prezydent Miasta K. wniósł o jego uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, iż w sposób niedostateczny uzasadniony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia strona podniosła, iż nie zgadza się ona w całości z twierdzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, bowiem w jej ocenie zachodzi bardzo duże prawdopodobieństwo zbycia parceli l.kat. [...] b.gm.kat. C. W. przez osoby ujawnione jako jej właściciele w dziale II księgi wieczystej [...], przed rozstrzygnięciem przez sąd administracyjny w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...]. Tak więc celem uniknięcia ewentualnego zbycia wskazanej parceli należy, zdaniem strony, na podstawie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji dokonać ostrzeżenia w dziale III księgi wieczystej. Odpowiedź na zażalenie nadesłał K. P., reprezentowany przez syna W. P., wnosząc o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniósł on między innymi, iż nie istnieje niebezpieczeństwo wyzbycia się udziałów przez współwłaścicieli nieruchomości, bowiem są oni związani umową dzierżawy powołanej parceli na rzecz Akademii [...] w K. Ponadto zdaniem uczestnika zaskarżona przez Prezydenta Miasta K. decyzja nie nadaje się do wykonania, a zatem nie istnieje możliwość wstrzymania wykonania tego aktu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, jako nieposiadające usprawiedliwionych podstaw. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest jedynie wówczas, gdy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiego niebezpieczeństwa spoczywa na stronie. W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta K., domagając się wstrzymania wykonania decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającej jej decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w gminie C. W., której właścicielem była A. W., wniosek swój uzasadnił tym, iż jego zdaniem zachodzi niebezpieczeństwo wyzbycia się udziałów w tej nieruchomości przez jej obecnych współwłaścicieli, będących następcami prawnymi A. W.. Sąd I instancji uznał, iż Prezydent nie wykazał w sposób dostateczny, aby w sprawie zaistniały przesłanki dla wstrzymania wykonania decyzji, wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Stanowisko to uznać należy za zasadne. Ogólne powołanie się na niebezpieczeństwo wyzbycia się udziałów przez obecnych współwłaścicieli nieruchomości nie jest wystarczająco sprecyzowaną okolicznością, która mogłaby uzasadniać uwzględnienie wniosku strony. Prezydent nie wykazał w jaki sposób mogłaby być wyrządzona mu znaczna szkoda lub jakie trudne do odwrócenia skutki mogłoby wywołać wykonanie decyzji Ministra Budownictwa. Dodatkowo wskazać należy, iż w odpowiedzi na zażalenie, jakiej udzielił K. P., podane zostały okoliczności, które wskazują na znikome prawdopodobieństwo zaistnienia sytuacji, na którą powoływał się Prezydent Miasta K. Współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości są bowiem związani obowiązującą umową dzierżawą parceli, zawartą pomiędzy współwłaścicielami, a Akademią [...] w K. Powyższy fakt dodatkowo potwierdza, iż wyzbycie się udziałów we własności nieruchomości byłoby znacznie utrudnione, a zatem nie można tej okoliczności uznać za uzasadniającą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw, zaś zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.