III FZ 418/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 1070/19 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 marca 2019 r. nr 2201-IEE-1.711.2.74.2019.JS w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") odrzucił skargę A.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 marca 2019 r. w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, albowiem uznał, że Skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2019 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie zażalenia. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z dnia 19 września 2019 r. sygn. akt II FZ 623/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, albowiem uznał, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału odpowiada prawu. Zarządzeniem z dnia 24 października 2019 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 lipca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie zażalenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 46) wynika, że zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 13 listopada 2019 r. Pismem z 15 listopada 2019 r. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2019 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 marca 2019 r. w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia i obowiązku tego nie dopełnił w zakreślonym terminie, będąc jednocześnie poinformowanym jakie skutki wynikają z jego niedopełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku był zatem obowiązany zażalenie odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy wniesiony on został po merytorycznie i prawomocnie rozstrzygniętym uprzednim wniosku w tym przedmiocie. Ponowne złożenie wniosku nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Dlatego skoro wpis od skargi nie został uiszczony w terminie zakreślonym w wezwaniu, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym zaskarżone postanowienie należało uznać za odpowiadające prawu. Stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji