I OZ 808/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2007r., sygn. akt VI SA/Wa 842/07 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2007r., sygn. akt VI SA/Wa 842/07 w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2007r., sygn. akt VI SA/Wa 842/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę Z. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary, jako złożoną po terminie. Na to postanowienie Z. D. wniósł zażalenie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego zażalenia i uznanie, że skarga została złożona w terminie. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007r., sygn. akt VI SA/Wa 842/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2007r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończących postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej, zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z którą to sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd podkreślił również, że o takim środku odwoławczym oraz o terminie i sposobie jego wniesienia Sąd prawidłowo pouczył skarżącego w piśmie z dnia 13 czerwca 2007r. , którego odbiór skarżący osobiście pokwitował. Na postanowienie z dnia 29 sierpnia 2007r., Z. D. złożył zażalenie wskazując obrazę art. 88 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego błędne zastosowanie oraz art. 49 § 1 tej ustawy poprzez zaniechanie wezwania skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez złożenie skargi kasacyjnej. Skarżący wskazał, że nie jest prawnikiem i mylą mu się nazwy pism procesowych, a poza tym to treść pisma, a nie jego nazwa stanowi o jego właściwym charakterze. W zażaleniu podjęta została także polemika z zasadnością zastosowania przez Sąd art. 88 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 173 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończących postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 175 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Jest to wymóg, którego niedopełnienie jest powodem do odrzucenia skargi kasacyjnej, jako niespełniającej wymogów formalnych. Powołany przepis opiera się na założeniu, że powierzenie sporządzenia skargi kasacyjnej wykwalifikowanym, profesjonalnym prawnikom, zapewni tej skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Skargę kasacyjną należy oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, bądź też na obu tych podstawach łącznie, o czym stanowi art. 174 pkt 1 i 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie, postanowienie z dnia 12 czerwca 2007r. o odrzuceniu skargi kończyło postępowanie w sprawie przed sądem wojewódzkim, tak więc środkiem zaskarżenia, który przysługiwał Z. D. była skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiona za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa oraz ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na uwzględnienie nie zasługuje argument skarżącego, że w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd powinien go wezwać do "usunięcia braków formalnych wniosku poprzez złożenie skargi kasacyjnej", gdyż przepis ten nie przewiduje takiego trybu. Skarga kasacyjna nie może stanowić "uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu", gdyż zgodnie z art. 87 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 88 powołanej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zatem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 12 czerwca 2007r., które nie jest dopuszczalnym środkiem zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi, nie mógł zostać rozpoznany co do istoty. W związku z powyższym uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2007r. o odrzuceniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu, nie narusza obowiązującego prawa. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że, jak wynika z akt niniejszej sprawy, o wniesieniu środka odwoławczego oraz o terminie i sposobie jego wniesienia Sąd prawidłowo pouczył skarżącego w pouczeniu doręczenia odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2007r., którego odbiór skarżący osobiście pokwitował. Zatem skarżący, który, jak sam podkreślił nie jest prawnikiem i nie są dla niego jasne pewne pojęcia prawne, chcąc zaskarżyć postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 12 czerwca 2007r., powinien zastosować się do pouczenia Sądu, czego jednak nie uczynił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie oddalił.