III FZ 594/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt I SPP/Lu 107/21 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu sprawy ze skargi G. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 14 lipca 2021 r., nr 0601-IOD-1.4052.1.2021.5 w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści p o s t a n a w i a: 1. oddalić zażalenie; 2. sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 15 września 2022 r., sygn. akt I SPP/Lu 107/21, w ten sposób, że w dziewiątym wersie od góry w miejsce słów "14 lipca r." wpisać "14 lipca 2021 r." UZASADNIENIE Postanowieniem z 15 września 2022 r., I SPP/Lu 107/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił sprzeciw G. W. na zarządzenie referendarza sądowego z 29 października 2021 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 14 lipca 2021 r., nr 0601-IOD-1.4052.1.2021.5, w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Sąd uznał, że skarżąca złożyła sprzeciw po terminie do tego wyznaczonym. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 259 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6−8, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie zarządzenie referendarza sądowego z 29 października 2021 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni zostało doręczone skarżącej 16 listopada 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, które skarżąca opatrzyła własnoręcznym podpisem (k. 17 akt sądowych dot. prawa pomocy). Skoro zatem odpis w/w zarządzenia referendarza sądowego został doręczony skarżącej 16 listopada 2021 r., to tym samym 7 – dniowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 29 października 2021 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarżąca dopiero 9 września 2022 r. złożyła sprzeciw, a zatem po upływie terminu do tego przewidzianego. W zaistniałej sytuacji sprzeciw ten należało odrzucić zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., co też słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uczynił. Zdaniem NSA, argumentacja zawarta w zażaleniu w żaden sposób nie podważa prawidłowości rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji o odrzuceniu sprzeciwu jako wniesionego po terminie. Jedynie na marginesie można dodać, że wniosek o przywrócenie terminu zawarty w zażaleniu zostanie rozpoznany przez WSA w Lublinie po zakończeniu niniejszego postępowania zażaleniowego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł o sprostowaniu oczywistej omyłki zawartej w komparycji zaskarżonego postanowienia, w ten sposób, że zamiast ,,14 lipca r.’’ wpisał ,,14 lipca 2021 r.’’, ponieważ w tej dacie zostało wydane zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie.