II SAB/Wa 121/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 67/09 w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie wydania pozwolenia na broń palną sportową p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie wydania pozwolenia na broń palną sportową, sygn. akt VI SA/Wa 67/09, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] sierpnia 2008 r. oraz zasądził od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego kwotę dwustu złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. H. J. w dniu 7 lipca 2009 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wymienionego wyżej wyroku. Wskazał, że pomimo znacznego, ponad dwumiesięcznego okresu czasu, który upłynął od wydania i doręczenia wyroku, Komendant Główny Policji nie zajął się sprawą i nie wykonał wyroku. Przy czym zarzut niewykonania wyroku skarżący odniósł zarówno do rozstrzygnięcia sprawy, jak i zasądzonej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2009 r. Sąd uchylił decyzje organów obydwu instancji, a zatem postępowanie administracyjne w tej sprawie winno toczyć się ponownie przed organem I instancji – Komendantem Wojewódzkim Policji w Gdańsku. Pismem z dnia 17 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do pełnomocnika organu o udzielenie informacji (ewentualnie nadesłanie stosownego dokumentu), czy skarżący przed wniesieniem skargi wystąpił z pisemnym wezwaniem, o którym mowa w art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik oświadczył, że w aktach Komendanta Głównego Policji nie ma dokumentu świadczącego o skierowaniu przez skarżącego pisemnego wezwania do wykonania wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Oznacza to, że wezwanie, o którym mowa w powołanym przepisie stanowi przesłankę dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku. Innymi słowy, niedopełnienie tego nieusuwalnego warunku formalnego skargi na niewykonanie wyroku przesądza o jej niedopuszczalności. W rozpatrywanej sprawie Sąd, w oparciu o akta przekazane przez Komendanta Głównego Policji oraz treść pisemnych wyjaśnień złożonych do akt przez pełnomocnika organu, ustalił, iż skarżący przez wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku nie wystąpił do organu z wymaganym, pisemnym wezwaniem do jego wykonania. W konsekwencji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Natomiast skarga na niewykonanie wyroku w części dotyczącej orzeczonych kosztów postępowania jest niedopuszczalna z odmiennych przyczyn. Trzeba bowiem zauważyć, że cytowany przepis art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma zastosowania w tym zakresie, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez Sąd prawomocności orzeczenia w trybie art. 169 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Stosownie zaś do art. 781 § 2 k.p.c., tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Wyrok sądu administracyjnego po nadaniu klauzuli wykonalności stanowi tytuł wykonawczy, podlegający w omawianej części wykonaniu przez komornika sądowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2291/03, ONSA i WSA 2005/6/123 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1258/06, Lex 301759). Z tych względów, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 154 § 1 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.