I SA/Ol 552/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie wydania zaświadczenia o wysokości obrotu w podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 – sentencja postanowienia UZASADNIENIE M. Z. (dalej: "skarżący") wniósł za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: "organ podatkowy" lub "NUS") skargę na działanie tego organu polegające na wydaniu zaświadczenia z dnia "[...]" o wysokości obrotu w podatku od towarów i usług. W zaświadczeniu tym stwierdzono, że skarżący nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług oraz że od 1 kwietnia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. nie wykazał obrotu w zakresie tego podatku. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonego zaświadczenia na podstawie art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (dalej: "ppsa") oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Zarzucono naruszenie art. 306a § 3 ustawy Ordynacja podatkowa (dalej: "Op") poprzez wydanie zaświadczenia o błędnej treści, nie potwierdzającego stanu faktycznego ani stanu prawnego istniejącego w chwili jego wydania. W uzasadnieniu opisano zdarzenia dotyczące złożenia przez pełnomocnika skarżącego do organu podatkowego zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R wraz z pełnomocnictwem oraz wskazano, że na podstawie tego zgłoszenia były składane do organu podatkowego informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostawach i nabyciach towarów VAT-UE. Podkreślono, że podatnik spełnił obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, lecz nie jest w stanie zweryfikować, co stało się z jego przesyłką po odebraniu jej przez pracowników NUS. Organ nie wyjaśnił, co stało się z przesyłką poleconą wysłaną przez pełnomocnika w dniu 2 kwietnia 2019 r., a także nie wyjaśnił, co znajdowało się w tej przesyłce. Zdaniem skarżącego działanie NUS polegające na niezarejestrowaniu go jako czynnego podatnika VAT pomimo doręczenia do organu zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, czego efektem było zaskarżone niniejszą skargą zaświadczenie, jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa. Dlatego zaskarżone zaświadczenie nie odpowiada istniejącemu stanowi faktycznemu i prawnemu, a w konsekwencji nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 306a § 3 Op. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność wynikającą z braków formalnych w postaci niedołączenia pełnomocnictwa oraz braku podpisania skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazywane przez organ podatkowy. Każde rozpoznanie merytoryczne sprawy przez sąd administracyjny poprzedzone jest badaniem dopuszczalności skargi pod względem formalnym. Badane jest więc, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.). Podnoszona w odpowiedzi wadliwość skargi w postaci braku podpisu oraz pełnomocnictwa ma charakter usuwalny, dlatego wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia tych braków w wyznaczonym przez Sąd terminie, co doprowadziło do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Skarga nie może jednak zostać rozpatrzona z uwagi na niedopuszczalność zaskarżenia zaświadczenia wydanego przez organ podatkowy. Zgodnie z art.306c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.) odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie - następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Konsekwencją możliwości zażalenia jest możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego. Nie przewidziano natomiast takich możliwości zaskarżenia w przypadku, gdy organ podatkowy wydał zaświadczenie. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy ppsa sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto kontrola sądowoadministracyjna dokonywana jest, zgodnie z art. 3 § 2a ppsa, poprzez rozpatrywanie sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kpa, a także, zgodnie z art. 3 § 3 ppsa, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Skarga M. Z. dotyczy zaświadczenia wydanego na jego wniosek. Skarżący nie zgadza się z treścią zaświadczenia. Zgodnie z art. 306a § 3 Op zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych (art. 306e § 1 O.p.). Zaświadczenie stanowi zatem urzędowy opis sytuacji faktycznej i prawnej, wynikający z posiadanych przez organ rejestrów. W tym zakresie sąd administracyjny nie posiada kompetencji do kontroli treści wydanego zaświadczenia. Kompetencja ta dotyczy bowiem jedynie odmowy wydania zaświadczenia lub odmowy wydania zaświadczenia o określonej treści, przy czym istotne jest, że w pierwszej kolejności należy wyczerpać środki zaskarżenia przed organem. Taka sytuacja nie występuje w rozpatrywanej sprawie, gdyż, jak wyżej wskazano, nie przysługuje zażalenie w razie wydania zaświadczenia przez organ. Skarżący nie mógł więc złożyć zażalenia na zaświadczenie do organu wyższej instancji, a następnie skargi do sądu administracyjnego. To, że skarżący wnosił o wydanie zaświadczenia potwierdzającego jego status jako podatnika podatku od towarów i usług, zaś otrzymał zaświadczenie wskazujące, że podatnikiem takim nie jest, w ocenie Sądu mieści się w granicach złożonego wniosku, bo do takiej konkluzji doprowadziło sprawdzenie rejestrów organu w zakresie objętym wnioskiem (por. wyrok III SA/Wa 2941/05 z 26 stycznia 2006 r., Baza CBOSA). Dodatkowo zauważyć można, że w przypadku zarysowanego w skardze sporu między skarżącym a organem podatkowym w kwestii dokonania rejestracji skarżącego jako podatnika podatku od towarów i usług, żądanie wydania zaświadczenia nie jest efektywnym sposobem jego rozwiązania. Reasumując, złożona została skarga na czynność organu polegającą na wydaniu zaświadczenia, tj. na czynność nie mieszczącą się w katalogu czynności oraz aktów poddawanych kontroli sądu administracyjnego, określonych w art. 3 § 2 - § 3 ppsa. Skarżący domaga się do weryfikacji treści zaświadczenia, co wykracza poza kompetencje sądu administracyjnego. Dlatego skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.