II OZ 851/11

SENTENCJA Dnia 28 września 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. i A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2011 roku sygn. akt VIII SA/Wa 771/11 o wstrzymaniu wykonaniu zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I.W. oraz M.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. 3 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku I.W. i M.K. wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. stwierdzającą nieważność decyzji Starosty Powiatu Słupskiego z dnia [...] grudnia 2011 r. zmienionej decyzją Starosty Powiatu Słupskiego z dnia [...] stycznia 2002 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowego na działce nr [...] w miejscowości P. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji Sąd I instancji wskazał, że z uwagi na przedmiot decyzji kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym, wykonanie jej skutkowałoby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym pawilonie handlowym. Wniosek strony skarżącej zasługuje zatem na uwzględnienie. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli uczestnicy postępowania A. i R.K. zarzucając naruszenie ich interesu prawnego i respektowanie stanu niezgodnego z prawem. W odpowiedzi na zażalenie skarżący odnieśli się do argumentów podnoszonych w zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż w nim wskazane. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 p.p.s.a. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Skarżący dla uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odnieśli się w sposób ogólny się do argumentów skargi, które w istocie sprowadzają się do uchybień organów administracji w prowadzonym postępowaniu nieważnościowym. Nie wykazali przy tym w żaden sposób, że wykonanie decyzji będzie wiązało się z trudnymi do odwrócenia skutkami bądź znaczną szkodą. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji błędnie ocenił zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, powielając jedynie ogólne twierdzenia strony skarżącej. Sąd I instancji nie wyjaśnił, z jakich przyczyn uznał argumenty podnoszone we wniosku za uzasadnione. Ponownie rozpoznając wniosek Sąd I instancji będzie zobowiązany właściwie uzasadnić postanowienie uwzględniające ocenę prawną wyrażoną w niniejszym rozstrzygnięciu. Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu. ----------------------- 3 2