III SAB/Gd 50/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. L. i J. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego świadczenia na utrzymanie lokalu, w którym sprawowana jest rodzina zastępcza postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE L. L. i J. L. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez oświadczenie na piśmie, czy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wzywali Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu w rozumieniu art. 37 § 1 kpa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 7 grudnia 2012 r. skarżący wskazali, że nie wzywali Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa wywołanego bezczynnością tego organu w rozumieniu art. 37 § 1 kpa. Wyjaśnili nadto, iż wezwanie takie przesłali do SKO dopiero w dniu 7 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle § 2 wyżej wymienionego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej zwany kpa ) na niezałatwienie przez dany organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Należy wskazać, że skarżący zarzucili Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność w rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, tj. decyzji S. K. z dnia 16 lipca 2012 r. nr [...], jednakże przed wniesieniem skargi do sądu nie wnieśli do tego organu wymaganego przepisami wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wynika to wprost z oświadczenia skarżących zawartego w piśmie z dnia 7 grudnia 2012 r.. Wobec tego, iż skarżący nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa, wywiedzioną skargę na bezczynność uznać należało za niedopuszczalną. W tej sytuacji, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.