II SA/Ke 1019/15

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 30 grudnia 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: zwolnić H.K. od kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE H. K. złożyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza udziałem w 1/3 części w działce rolnej o powierzchni 0,80 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że wraz z mężem pozostali bez środków do życia. W sierpniu 2015 r. została zwolniona z pracy, ZUS odmówił jej prawa do emerytury. Jej mężowi została odebrana renta i odmówiono mu prawa do emerytury. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: opłaty za media (gaz, prąd, woda, wywóz nieczystości) – 640 zł, żywność i środki czystości – 500 zł, leczenie – 150 zł oraz 170 zł rocznie tytułem podatku rolnego. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim brak stałego dochodu i majątku poza udziałem w małej działce rolnej, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.