II SA/Wr 230/07

SENTENCJA Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. P. o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. R. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej w związku z samowolną budową postanawia: przyznać radcy prawnemu T.P. opłatę za czynności z tytułu zastępstwa prawnego w kwocie 2.196 zł (dwa tysiące sto dziewięćdziesiąt sześć złotych) (w tym 22% VAT) oraz 24,10 zł (dwadzieścia cztery i 10/100 złotych) z tytułu poniesionych wydatków. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony w dniu 9 października 2007 r. radca prawny T. P.któremu skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pismem z dnia 19 listopada 2007 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kosztów udokumentowanych wydatków w wysokości 24, 10 zł. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne oraz poniesione, udokumentowane niezbędne wydatki (koszty przesyłek listowych oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa), tj. łącznie kwotę 2. 220, 10 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "a" oraz pkt 2 lit. "b" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.