I OSK 3055/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1053/14 o odrzuceniu skargi B. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1053/14 odrzucił skargę B. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że B. S.A. z siedzibą w W. wniósł skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2014 r. (doręczoną pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 marca 2014 r.) drogą pocztową. Nadano ją na adres organu administracji, którego decyzja jest przedmiotem zaskarżania w dniu 2 maja 2014 r. Ponadto wskazano, że w dniu 17 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B. S.A. z siedzibą w W. na tę samą decyzję z dnia [...] marca 2014 r. Skarga ta została przekazana do Sądu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, ponieważ została błędnie przesłana na adres tego organu. Sąd przekazał tę skargę Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przy piśmie z dnia 23 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r., po rozpoznaniu wniosku B. S.A. z siedzibą w W., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OZ 682/14 oddalił zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 26 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powołując się na art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." stwierdził, że ostatnim dniem, w którym B. S.A. mógł skutecznie wnieść skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego był 7 kwietnia 2014 r. Przesyłka pocztowa zawierająca skargę została nadana w urzędzie pocztowym na adres Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu 2 maja 2014 r. Z kolei skarga błędnie zaadresowana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła do Sądu w dniu 17 kwietnia 2014 r. i dopiero po tej dacie mogła być przekazana do właściwego organu. W ocenie Sądu I instancji zestawienie ustalonych powyżej dat jednoznacznie wskazuje, że skargę wniesiono po upływie terminu. Ponadto wskazano, że skarżącemu prawomocnie odmówiono przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności w postępowaniu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł B. S.A. z siedzibą w W., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i nadania biegu skardze na decyzję z dnia [...] marca 2014 r. oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 54 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwą interpretację i niewłaściwe uznanie, stojące w sprzeczności z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2 i art. 2 Konstytucji RP, że terminowe, lecz omyłkowe wniesienie skargi na decyzję organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, który nie uczestniczył w wydaniu zaskarżonej decyzji, skutkuje niezachowaniem terminu w sytuacji, gdy skarga ta najpierw została wysłana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a następnie została wysłana przez Sąd do właściwego organu już po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie postanowieniu temu zarzucono naruszenie art. 65 k.p.a. w zakresie błędnego działania organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, który winien przekazać wniesiona skargę bezpośrednio do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, nie zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co miało istotny wpływ na dochowanie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak ustalił Sąd I instancji w rozpoznawanej sprawie organ należycie pouczył stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga dotyczyła decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, a zatem powinna zostać wniesiona za pośrednictwem tego organu. Termin mógł być zachowany jedynie w przypadku, gdyby sąd przesłał skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego skargę, przekazaną w przez Sąd I instancji Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przy piśmie z dnia 23 kwietnia 2014 r. jak i złożoną w dniu 2 maja 2014 r., należało uznać za wniesioną z uchybieniem terminu. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 65 k.p.a. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi miarodajna jest wyłącznie data nadania (złożenia) skargi do organu właściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Jeżeli skarga została skierowana do sądu za pośrednictwem niewłaściwego organu administracyjnego, to nie może on na tym etapie postępowania zastosować trybu przewidzianego w art. 65 k.p.a. (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 172). Ponadto nie sposób zgodzić się z twierdzeniem strony skarżącej, że rozwiązania określone w art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a., skutkujące w przypadku wniesienia skargi po terminie jej odrzuceniem, stanowią o niekonstytucyjności wskazanych przepisów. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zamykają drogi sądowej do dochodzenia naruszonych praw i wolności jednostki (art. 77 ust. 2 Konstytucji RP), lecz umożliwiają każdemu obywatelowi skorzystanie z tego prawa w ramach określonej procedury. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.