II GZ 96/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. J. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II GZ 96/06 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt II GZ 96/06 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2008 r. odrzucił zażalenie J. J. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r. w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. J. J. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 17 lipca 2008 r., w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia jako wydanego niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz naruszającego rażąco podstawowe Prawa Człowieka. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2008 r. jest niedopuszczalne. Powyższe orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych taksatywnie w tym przepisie (pkt 1-10). Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.