II SO/Wa 16/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 23 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o wymierzenie grzywny Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE K. D. pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. skierował do Sądu wniosek o wymierzenie Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na niedochowanie terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 tej ustawy. W odpowiedzi na wniosek Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Grzywna ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie prawa strony do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Oznacza to, że wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie tam przewidzianym. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 54 § 2 i art. 55 § 1 p.p.s.a., dlatego też wniosek o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy, skarga K. D. na bezczynność Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] kwietnia 2020 r. wpłynęła do organu w dniu [...] kwietnia 2020 r. Należy jednak stwierdzić, że w okresie od [...] marca 2020 r. zachodziła szczególna sytuacja spowodowana wprowadzeniem na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. do dnia 19 marca 2020 r. stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania stanu epidemii (rozporządzenia Ministra Zdrowia odpowiednio z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego – Dz. U. poz. 433 i z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii – Dz. U. poz. 491). Szef SKW w dniu [...] maja 2020 r. wykonał ustawowy obowiązek przekazania Sądowi skargi i odpowiedzi na skargę, wynikający z przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. i sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 281/20. W odpowiedzi na skargę wskazano, że akta sprawy zostaną przekazane odrębnym pismem. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 281/20, akta postępowania dyscyplinarnego zostały złożone do Sądu w dniu 24 czerwca 2020 r., natomiast akta niejawne w dniu 8 lipca 2020 r. Na bieg terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę niewątpliwie miał wpływ ogłoszony stan zagrożenia epidemicznego i epidemii w związku z zakażeniem wirusem SARS-CoV-2. Stosownie do art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Pomimo tego, że ww. przepis wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., to wynika z niego, że nierozpoczęcie biegu terminów, jak i zawieszenie terminów już rozpoczętych, obowiązuje w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Jeśli więc stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., to z tym dniem uległy zawieszeniu lub nie rozpoczęły biegu terminy procesowe i sądowe w postępowaniu sądowym. Powyższe zawieszenie terminów zostało uchylone na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 poz. 875), a więc z upływem 7 dni od dnia wejścia w życie ww. ustawy, tj. od 16 maja 2020 r., a zatem z dniem 24 maja 2020 r. W świetle powołanej regulacji prawnej Sąd stwierdza, że wyznaczony treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. bieg terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie rozpoczął biegu na podstawie powołanego art. 15zzs, a następnie zaczął biec od dnia 24 maja 2020 r. Oznacza to, że termin upłynął w dniu 22 czerwca 2020 r. Jak wyżej wskazano, organ uczynił zadość ustawowemu obowiązkowi, przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 25 maja 2020 r. Choć akta postępowania dyscyplinarnego zostały złożone w Sądzie z dwudniowym opóźnieniem, bo w dniu 24 czerwca 2020 r., w ocenie tutejszego Sądu podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został zrealizowany. Nadesłanie akt niejawnych przez organ nastąpiło w dniu [...] lipca 2020 r., po tym, jak zostały one organowi zwrócone przez Sąd po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie II SA/Wa 1525/16. Wobec powyższego żądanie wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd uznał za niezasadne. W piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r., skarżący wniósł także o zarządzenie zwrotu odpowiedzi na skargę na bezczynność Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego w zakresie niewydania orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne, powołując się na art. 66 § 1 p.p.s.a. W tej kwestii Sąd przychyla się do argumentacji organu, który powołał się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 kwietnia 2016 r. o sygn. akt IV SAB/Gl 27/16, zgodnie z którym przepis art. 66 § 1 p.p.s.a. nie dotyczy odpowiedzi na skargę, która nie stanowi pisma procesowego w rozumieniu tego przepisu, lecz jest odrębnym rodzajem pisma organu, związanym z przekazaniem skargi sądowi. O tej odrębności świadczy np. art. 54 § 4 i art. 55 p.p.s.a. Przemawiają za tym poglądem także względy celowościowe. Ponadto, zwrot odpowiedzi na skargę pozbawiłby sąd administracyjny istotnego elementu postępowania, obrazującego stanowisko organu administracji publicznej. Nie byłoby to zatem korzystne dla właściwego rozpoznania skargi. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 55 § 1 a contrario p.p.s.a.