IV SA/Wa 2699/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Łąpieś -Rosińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE W skardze z dnia 30 października 2013 r. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r. [...] w zakresie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, braku zgody na pobyt tolerowany, wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i uchylającej zakaz ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy i umarzającej postępowanie organu I instancji w tym zakresie., I. T. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na fakt, iż decyzja ta dotyczyła też jego żony A. Y. oraz małoletnich dzieci E. T., S. T. wniosek objął również te osoby. W uzasadnieniu w/w wniosku wskazał, iż wykonanie decyzji, której najdalej idącym skutkiem jest wydalenie z terytorium Polski sprowadzi na jego i jego rodzinę groźbę wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci naruszenia zagwarantowanych praw, w szczególności prawa do sądu. Nadmienił, że wniosek ten uzasadnia też stan zdrowia syna S. T., który po pobycie w październiku 2013 r. w szpitalu otrzymał zalecenia obserwacji w trybie ambulatoryjnym przez kolejne 1 lub 2 miesiące. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wskazując, iż nie ma podstaw do jego uwzględnienia. Podniósł, że w świetle materiału dowodowego sprawy, trudno rozważać jakiekolwiek negatywne skutki tej decyzji dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi I. T. w niniejszej sprawie jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...], którą odmówiono objęcia cudzoziemca oraz przebywających wraz z nim i będących na jego utrzymaniu członków rodziny, ochroną międzynarodową. Najdalej idącym skutkiem jaki niesie ze sobą wykonanie tej decyzji, jest wydalenie tych osób z terytorium RP. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że jeżeli opuszczenie przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wbrew jego woli, nastąpi przed dokonaniem przez sąd oceny legalności skierowanej do niego decyzji cudzoziemiec, jako strona postępowania sądowego, zostaje pozbawiony jednego z zasadniczych uprawnień procesowych, tj. możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem (nakazaniem opuszczenia terytorium RP) cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 16/12, z dnia 10 października 2013 r., sygn. II OSK 843/13, oraz z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. II OSK 2813/12). Mając wskazane okoliczności na względzie stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż w sprawie zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. – możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.