II SA/Gl 807/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant sekretarz sądowy Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi T. S. i B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę. UZASADNIENIE T. S. i B. S. pismem z [...] r., jako spadkobiercy poprzedniej właścicielki H. B., wystąpili o zwrot całości wywłaszczonej nieruchomości, położonej w T. w rejonie ulic [...] i [...]. We wniosku podali, że kierują go w związku z zamiarem zmiany przeznaczenia wywłaszczonej nieruchomości przez jej aktualnego właściciela. Pismo skierowane do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] zostało zgodnie z właściwością przekazane Prezydentowi Miasta T.. W piśmie przekazującym wniosek wyjaśniono, że jego przedmiotem są działki aktualnie oznaczone nr 1, 2 i 3 o łącznej powierzchni 1,1685 ha, nabyte jako część większej nieruchomości przez Skarb Państwa od H. B. w drodze wywłaszczenia, z dniem [...] r. stały się one własnością Województwa [...]. Na wywłaszczonym terenie (działka 1) wybudowany został w ramach projektu Budowa Miasta T. szpital, a pozostałe dwie działki stanowią pasmo parkowe będące jego izolacją. W cenie Zarządu Województwa cel wywłaszczenia został zrealizowany, natomiast Województwo zamierza przeznaczyć działki do sprzedaży. Prowadząc postępowanie wyjaśniające w dniu [...] r. organ I instancji przeprowadził oględziny terenu. Ustalono, że działka 2 prawie w całości zajęta jest przez parking strzeżony ogrodzony płotem z siatki, utwardzony asfaltem. Od strony szpitala postawiona jest stróżówka. Od skrzyżowania ulic [...] i [...] stanowi teren zielony. Granicząca z nią działka nr 3 ma bardzo nieregularny kształt, stanowi teren zielony z alejkami z kostki oraz parking ogólnodostępny z płyt ażurowych pomiędzy szpitalem a parkingiem strzeżonym. W skład tej działki wchodzą też tereny zielone wokół apteki aż do parkingu przy kościele, tereny zielone graniczące ze szpitalem (działka 1), kościołem [...] i parkingiem wzdłuż ulicy [...]. Działka nr 1 w znacznej części zabudowana jest budynkiem Szpitala [...], w pozostałej części stanowi teren zielony i wejście do szpitala. W toku postępowania zebrano także dostępny materiał archiwalny związany z wywłaszczeniem oraz budową Miasta T.. Decyzją z [...] r., nr [...] Prezydent Miasta T. odmówił wnioskodawcom zwrotu nieruchomości składającej się z części działki nr 1 o pow. 5566 m2 oraz działek nr 2 o pow. 2719 m2 i nr 3 o pow. 3400 m2, stanowiących własność Województwa [...]. W podstawie prawnej decyzji podano przepis art. 136, 137 i 216 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm., dalej u.g.n.). W uzasadnieniu wyjaśniono, że cel wywłaszczenia - realizacja narodowych planów gospodarczych w związku z budową Miasta Nowe T. został zrealizowany i wobec tego zwrot nie jest możliwy. W odwołaniu od decyzji wnioskodawcy podnieśli, że Prezydent Miasta T. podlega w sprawie wyłączeniu, albowiem [...] Szpital Specjalistyczny wykorzystujący w części nieruchomość objętą wnioskiem, stanowi przedsiębiorstwo spółki "A" sp. z.o.o. w T., w której Miasto T. posiada 60.000 udziałów o wartości 3 milionów złotych. Wyłączenie uzasadnia fakt, że rozstrzygnięcie sprawy może dotyczyć pośrednio interesów majątkowych gminy. Stwierdzono, że strony nie mogą zweryfikować, czy prawidłowo na gruncie zidentyfikowano położenie działek. W postępowaniu nie zidentyfikowano celu wywłaszczenia. Gdyby była nim budowa osiedla mieszkaniowego, to nie zostało ono zrealizowane. Wojewódzki Szpital Specjalistyczny nie jest infrastrukturą osiedlową, lecz ma znaczenie regionalne. Szpital miejski znajduje się w T. w innym miejscu. Nie ustalono także, kiedy cel wywłaszczenia został rzekomo zrealizowany. W latach [...] XX wieku działki nadal stanowiły tereny rolnicze, szpital został oddany do użytkowania w latach 80 XX wieku, a jeszcze później zrealizowano parking strzeżony. Nie można wobec tego uznać, że stanowiły one obiekty zaplanowane przed rokiem [...], pod które nastąpiło wywłaszczenie. Strony wskazały nadto, że w przeszłości została im zwrócona działka nr 4 sąsiadująca z terenem objętym aktualnym wnioskiem, a także stanowiła teren zielony. Po uzupełnieniu materiału dowodowego zaskarżoną decyzją z [...] r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu podał, że decyzją z [...] r., nr [...], wydaną na podstawie przepisów art. 1, art. 10, art. 21 i art. 33 dekretu z 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych, Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. orzekło o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa - Dyrekcji Budowy Miasta T., za odszkodowaniem, ustalonym w terminie późniejszym odrębnym orzeczeniem, nieruchomości położonej w T., oznaczonej jako pgr. 5, pgr. 6, pgr. 7, pgr. 8 i część pgr. 9, pgr. 10, pgr. 11 o powierzchni łącznej 9,7499 ha, stanowiącej własność H. B.. Z akt archiwalnych dotyczących postępowania wywłaszczeniowego, w tym: wniosku Dyrekcji Budowy Miasta T. o wywłaszczenie oraz z uzasadnienia orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S. z [...] r. nr [...] wynika, że nieruchomość wywłaszczona przeznaczona została na realizację narodowych planów gospodarczych. Odszkodowanie ustalono decyzją z [...] r. nr [...]. Jak ustalono, działka nr 8 weszła w powierzchnię działek nr 1, nr 2 i nr 3 (wykaz zmian gruntowych z [...] r). Wojewoda stwierdził, że warunkiem zasadności wniosku o zwrot jest stwierdzenie, jaki był cel wywłaszczenia i czy został on zrealizowany. Zbędność na cele określone w decyzji o wywłaszczeniu trzeba oceniać przez pryzmat sposobu korzystania z wywłaszczonej nieruchomości, gdyż cel w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości powinien być identyczny ze sposobem dalszego korzystania z tej nieruchomości (podobnie wyrok NSA z dnia 5 lutego 2013r. sygn. akt OSK 2955/12). W ocenie Wojewody nie budzi wątpliwości, że działka 8, z powierzchni której powstały działki nr 1, nr 2 i nr 3 objęte wnioskiem, została wywłaszczona na realizację narodowych planów gospodarczych w związku z budową Miasta Nowe T.. Z pisma Dyrekcji Budowy Miasta T. z [...] r., nr [...] znajdującego się w aktach archiwalnych nr [...] wynika, że zgodnie z planem budowy Miasta Nowe T. zachodziła konieczność objęcia między innymi ww. nieruchomości. Na poparcie powyższego Dyrekcja Budowy przedłożyła: zezwolenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego na nabycie nieruchomości z [...] r., znak [...] na łączną powierzchnię 125,6039 ha, plan sytuacyjny, odpisy zaświadczeń lokalizacji szczegółowej z [...] r., nr [...] i z [...] r., nr [...] oraz uzgodnienia lokalizacji. Z odpisu zaświadczeń lokalizacji szczegółowej z [...] r., nr [...] wynika, że PWRN - Wojewódzki Zarząd Architektoniczno – Budowlany, Dział Urbanistyki w S., na podstawie ustalonej lokalizacji ogólnej wyraził zgodę na lokalizację szczegółową budownictwa mieszkaniowego i usługowego w latach [...]-[...]w nowym mieście T. na terenach położonych po północnej stronie średnicowej linii kolejowej. Przeznaczenie wywłaszczonych nieruchomości potwierdza również nazwa podmiotu, na wniosek którego doszło do wywłaszczenia. Była to jednostka organizacyjna powołana do stworzenia "Miasta Nowe T.". Zatem celem wywłaszczenia była budowa miasta, co nie ogranicza się do stawiania budynków mieszkalnych, ale obejmuje tworzenie całej infrastruktury miejskiej, niezbędnej dla zaspokojenia różnorakich potrzeb mieszkańców (wyrok NSA Ośrodka Zamiejscowego w K. z 24 kwietnia 2002r. sygn. akt II SA/Ka 1200/00 dotyczący również realizacji planu gospodarczego na terenie Tych). Powołując się na wyrok WSA w Krakowie z 5 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 958/13 Wojewoda zwrócił uwagę, że przy wywłaszczeniu nieruchomości pod budowę osiedla mieszkaniowego cel wywłaszczenia uznaje się za zrealizowany nie tylko w razie wybudowania na objętych wywłaszczeniem nieruchomościach budynków mieszkalnych, ale również obiektów handlowych, ulic, ciągów pieszych, a także infrastruktury towarzyszącej, w tym terenów zielonych pełniących funkcje rekreacyjne. Wojewoda stwierdził, że stan faktyczny i obecne zagospodarowanie działek nr 1, nr 2 i nr 3 potwierdza realizację celu wywłaszczenia w rozumieniu realizacji narodowych planów gospodarczych w związku z budową Miasta Nowe T.. Działka nr 2 prawie w całości zajęta jest pod parking strzeżony, ogrodzony płotem z siatki. Nawierzchnia parkingu jest utwardzona asfaltem. Od strony szpitala wojewódzkiego postawiona jest tzw. stróżówka. Od strony skrzyżowania ulic [...] i [...] nieruchomość stanowi teren zielony z kilkoma drzewami. Działka nr 3 ma bardzo nieregularny kształt, (graniczy z działką nr 2), zagospodarowana jest zielenią wraz z drzewami, parkingiem ogólnodostępnym z płyt ażurowych, alejkami pomiędzy szpitalem a parkingiem, obiektem budowlanym apteką [...]. Ponadto na działce tej są tereny zielone graniczące z budynkiem szpitala zlokalizowanym na działce 1 i terenem kościoła oraz parkingiem wzdłuż ul. [...]. Działka nr 1 graniczy z działką nr 3 zabudowaną chodnikiem, porośnięta jest trawą z zielenią niską i wysoką (krzewy ozdobne). W znacznej części zabudowana jest budynkiem szpitala wojewódzkiego - budynek 4 piętrowy. Od strony ul. [...] stanowi wejście do ww. budynku. Granicę dawnej własności przecina linia ukośna biegnąca po działce nr 1 w kierunku od parkingu na działce nr 2 do ogrodzenia kościoła [...]. Powyższy stan zagospodarowania terenu udokumentowany został na załączniku graficznym do protokołu z oględzin w postaci mapy z naniesioną częścią dawnej granicy działki 8, na której szczegółowo zaznaczony został zakres objęty roszczeniem o zwrot nieruchomości, jak też dokumentacją fotograficzną terenu objętego roszczeniem. Dokumentacja ta sporządzona została i przekazana Wojewodzie [...] w trakcie postępowania odwoławczego, stronom zapewniono możliwość zapoznania się z nią. Jakkolwiek nie zachowały się dokumenty dotyczące terminu budowy szpitala i parkingu oraz całej infrastruktury, to zgodnie z informacją uzyskaną od spółki świadczącej usługi medyczne w budynku starego szpitala, został on oddany do użytkowania w [...] r., natomiast brak jest informacji dotyczącej terminu wybudowania budynku na działce nr 1. Według oświadczenia wnioskodawcy zwrotu sąsiedniej nieruchomości Pana G. C., które zostało przyjęte jako dowód w sprawie, najpierw wybudowano budynek szpitala, a teren wokół był jeszcze użytkowany przez byłych właścicieli rolniczo. Później w latach [...] były to tereny zielone. Na skrzyżowaniu ulic [...] i [...] teren był wykorzystywany na parkowanie samochodów przyjeżdżających do szpitala. Wojewoda stwierdzi, że w opracowaniu prof. Kazimierza Wejcherta "Nowe T." wydanym w 1960 r. z inicjatywy Miejskiej Rady Narodowej w T. pokazany jest plan północnej części miasta, który wskazuje lokalizację obecnego szpitala wojewódzkiego położonego pomiędzy ulicami [...], [...], [...] i Al. [...], gdzie w części od ul. [...] i Al. [...] zaznaczono tereny zielone. Autor opracowania napisał, że względy techniczne oraz układ terenu przesądziły, że północna część miasta będzie realizowana w pierwszej kolejności. Budowa postępowała od zachodu na wschód. Przewidywano, że cała północna część będzie zrealizowana do roku [...]. Z innego opracowania "Ustaleń realizacyjnych ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowe T. - Planu etapowy" z [...] r., które były integralną częścią etapowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z [...] r., teren objęty roszczeniem o zwrot położony był w jednostce "[...]" częściowo oznaczony jako [...] - pow. 6,05 ha - szpital miejski w realizacji, oraz [...] - pow. 11,3 ha - pasmo parkowe stanowiące izolację szpitala miejskiego. W ocenie organu odwoławczego porównanie aktualnego stanu wykorzystania gruntów z zapisami planu etapowego z [...] r. oraz planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą PWRN w K. z [...] r. wykazuje zgodność zamierzeń z ich realizacją, a tym samym wywłaszczona nieruchomość nie stała się zbędna w rozumieniu art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż cel w uwłaszczenia został na niej osiągnięty. Odnosząc się do kwestii wyłączenia Prezydenta Miasta T. wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej z uwagi na fakt, iż miasto T. jest wspólnikiem Spółki "A" wskazano, że nie zostały spełnione przesłanki wyłączenia organu określone w art. 142 ust. 2 u.g.n. oraz w art. 24 k.p.a. W ocenie Wojewody daleko idącym jest pogląd stron, że relacje zachodzące między Prezydentem Miasta T. w charakterze organu rozpatrującego sprawę zwrotu nieruchomości, a firmą "A" Spółką z o. o. są tego rodzaju, że mogły mieć wpływ na wydane rozstrzygnięcie. Nie ma powodu, aby dopatrywać się wpływu wyniku sprawy toczącej się w trybie art. 136 ust. 3 u.g.n. na prawa i obowiązki prezydenta miasta na prawach powiatu. W skardze do sądu administracyjnego skarżący wnieśli o uchylenie decyzji i orzeczenie o zwrocie działki zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu powtórzono argumentację przedstawioną w odwołaniu. Podkreślono, że cel wywłaszczenia nie został przez organy sprecyzowany, a istniejące zagospodarowanie nie ma związku z realizacją zabudowy osiedla, budynki rozbudowanego szpitala wojewódzkiego nie są funkcjonalnie związane z zabudową osiedlową. Nie ustalono także daty powstania istniejącego zagospodarowania. Jak wynika z materiału sprawy, w okresie 7 lat od wywłaszczenia nie podjęto żadnych prac związanych z realizacją jego celu. Cel wywłaszczenia nie został wobec tego zrealizowany i działki winny zostać zwrócone. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Mając na uwadze zawarte w skardze żądanie uchylenia decyzji i orzeczenia co do istoty sprawy administracyjnej poprzez rozstrzygnięcie o zwrocie nieruchomości należy wyjaśnić skarżącym, że zgodnie z przepisami ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) nie jest możliwe orzeczenie przez sąd o zwrocie działek. Katalog rozstrzygnięć sądu, w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję, zawiera art. 145 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a., który daje podstawę do uchylenie lub stwierdzenia nieważności lub wydania z naruszeniem prawa zaskarżonej decyzji. Przepis art. 145 § 3 p.p.s.a. stanowi jedynie, że w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2 tego przepisu, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie. Natomiast zgodnie z art. 145a § 1 p.p.s.a., w przypadku, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub pkt 2, jeżeli jest to uzasadnione okolicznościami sprawy, sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji lub postanowienia wskazując sposób załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie, chyba że rozstrzygnięcie pozostawiono uznaniu organu. Z przedstawionych regulacji jednoznacznie wynika, że sąd administracyjny nie posiada kompetencji do orzeczenia o istocie sprawy administracyjnej poprzez wydanie wyroku o zwrocie nieruchomości, może jedynie uchylić rozstrzygnięcie organu administracji, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa, o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a, a zatem naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaistnienie przesłanek nieważności decyzji. Przy kontroli legalności decyzji sąd nie jest przy tym zawiązany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Warunkiem uwzględnienia skargi jest zatem stwierdzenie przez sąd określonych naruszeń prawa. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie określonym art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa uzasadniającego uwzględnienie skargi. W szczególności nie stwierdzono przesłanki wznowienia postępowania związanej z udziałem w postępowaniu organu podlegającego wyłączeniu. Stanowisko zajęte w tym zakresie przez organ II instancji i przedstawione argumenty dotyczące braku przesłanek wyłączenia z art. 24 i 25 k.p.a. są prawidłowe. Niewątpliwie sprawa nie dotyczy interesów majątkowych kierownika organu lub osoby zajmującej kierownicze stanowisko w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nimi w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. (art. 25 k.p.a.). Właściwość Prezydenta Miasta do załatwienia wniosku w I instancji wynika z faktu sprawowania funkcji starosty (art. 142 ust. 1 u.g.n.). Zgodnie z art. 142 ust. 2 u.g.n., w sprawach o zwrot, w których stroną postępowania jest gmina lub powiat, prezydent miasta na prawach powiatu sprawujący funkcję starosty podlega wyłączeniu na zasadach określonych w rozdziale 5 działu I Kodeksu postępowania administracyjnego. Ani gmina, ani powiat nie były stronami postępowania. Miasto T. nie jest właścicielem działek objętych wnioskiem o zwrot, nie jest nim także spółka kapitałowa, w której Miasto posiada udziały. Spółka ta także nie była stroną postępowania, zaś art. 24 § 1 k.p.a. uzależnia wyłączenie od istnienia określonych relacji pomiędzy pracownikiem organu, a stroną postępowania. Podstawę wniosku skarżących stanowiły przepisy art. 136 i 137 u.g.n. Zwrotowi co do zasady podlegają nieruchomości, które okazały się zbędne z punktu widzenia celu wywłaszczenia, w szczególności z tego powodu, że na ten cel nie zostały wykorzystane. W art. 137 ust. 1 u.g.n. ustawodawca przewidział, po upływie jakiego okresu czasu wywłaszczoną nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, a skarżący podnoszą, że w okresie wskazanym w tym przepisie zagospodarowanie wywłaszczonego gruntu nie zostało przeprowadzone, rozbudowa szpitala miała miejsce później, zaś organy zaniechały precyzyjnego ustalenia daty, w jakiej do tego doszło. Zarzut ten nie jest skuteczny, albowiem w sprawie ustalenia te były zbędne, wobec niekwestionowanego faktu, że szpital i towarzyszące mu zagospodarowanie istnieją niewątpliwie co najmniej od ok. 30 lat, od lat [...] - tych XX wieku. Istnienie tej zabudowy jest okolicznością powszechnie znaną. Uzyskane przez organ odwoławczy karty inwentaryzacyjne nieruchomości dla [...] Szpitala Specjalistycznego nr 3 i 4 dla nieruchomości objętych KW nr [...] i [...] potwierdzają, że działka nr 1 była zabudowana oddziałami szpitalnymi, działka 2 stanowiła parking i teren komunikacji, zaś działka nr [...] teren zielony i teren komunikacji. Teren oznaczony ówcześnie jako działka nr [...] na aktualnych mapach oznaczany jest nr 3, co potwierdza prawidłowość ustaleń organów odnośnie do stanu zagospodarowania i sposobu użytkowania terenu przed datą złożenia wniosku o zwrot. Nieruchomości te są wymienione także w decyzjach Wojewody [...] z [...] r., nr [...] i [...] r., nr [...] stwierdzających przejście z dniem [...] r. mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu [...] Szpitala Specjalistycznego w T. z mocy prawa na rzecz Województwa [...]. Uzyskany w postępowaniu materiał dowodowy nie budzi wątpliwości co do identyfikacji działek objętych wnioskiem, ich lokalizacji i sposobu zagospodarowania. Wyrokiem z 13 marca 2014 r., sygn. P 38/11 Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis art. 137 ust. 1 pkt 2 u.g.n. w zakresie, w jakim za nieruchomość zbędną uznaje nieruchomość wywłaszczoną przed [...] r., na której w dniu złożenia wniosku o zwrot, a nie później niż przed [...] r., zrealizowano cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 165 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wyrok ten ma znaczenie w niniejszej sprawie, albowiem do wywłaszczenia doszło przez [...] r., zbędność gruntu na cel wywłaszczenia należ zatem oceniać na stan [...] r. Aktualnie obowiązująca ustawa o gospodarce nieruchomościami znajduje zastosowanie do gruntów wywłaszczonych pod rządami innych aktów prawnych i w odległej przeszłości, zatem przyjęte w niej kryteria zwrotu nie mogą mieć prostego zastosowania do stanów ukształtowanych w innym reżimie prawnym. Z tego względu nie miały znaczenia argumenty stron odwołujące się do ewentualnego braku zagospodarowania wywłaszczonego terenu jeszcze w latach [...]-tych XX wieku, okres ten nie miał bowiem znaczenia dla oceny zbędności gruntu dla celu wywłaszczenia. Istotne było, czy cel ten został zrealizowany przed [...] r. W przekonaniu Sądu organy dostatecznie wyjaśniły, że istniejące zagospodarowanie przed tą datą powstało. Prawidłowo także ustalono, że zagospodarowanie to jest zgodne z celem wywłaszczenia. Organ odwoławczy szczegółowo opisał, na jakiej podstawie ustalił przeznaczenie wywłaszczonego gruntu, a ustalenia te Sąd akceptuje. Należy przy tym uwzględnić, że pochodząca z roku [...] decyzja określa beneficjenta wywłaszczenia, jakim jest Państwo – Dyrekcja Budowy Miasta T., nie wskazując jakiegoś szczegółowego celu wywłaszczenia, to jest nie precyzując mającego powstać obiektu czy zespołu obiektów. Zachowana dokumentacja związana z procesem wywłaszczenia jasno jednak dowodzi, że dokonano wywłaszczenia na potrzeby budowy Miasta T.. Budowa tego miasta jest bezspornym faktem. W przekonaniu Sądu, przy ocenie wykorzystania wywłaszczonego gruntu na cel wywłaszczenia należy mieć na względzie, że celem tym było powstanie całego układu urbanistycznego, rozłożone w czasie. Była to zatem inwestycja znacznie różniąca się od budowy konkretnego obiektu czy nawet jednorodnego zespołu obiektów, jak osiedle mieszkaniowe, a przy tym w kontekście nawet całego kraju inwestycja szczególna. Z uwzględnieniem tej specyfiki należy oceniać, czy konkretnie powstałe zagospodarowanie terenu mieści się w tak złożonym celu. Należy też dopuścić, że w toku budowy miasta mogło dochodzić do ewentualnych zmian w lokalizacji konkretnych obiektów i modyfikacji założeń urbanistycznych. Z dostateczną dla postępowania precyzją organu zatem stwierdziły, jaki był cel dokonanego wywłaszczenia i zasadnie przyjęły, że szpital wraz towarzyszącą mu infrastrukturą komunikacyjną i parkingową oraz terenami zieleni, niezależnie od nazwy tego szpitala i nadanych mu funkcji czy zakresu działania, mieści się w celu dokonanego wywłaszczenia i został zrealizowany w czasie, który wyklucza uznanie gruntu ze zbędny na cel wywłaszczenia. Mając na uwadze podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji o oddaleniu skargi.