II OZ 912/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ludwik Żukowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 880/06 oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. L. na decyzję [...], Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...],., nr [...], w przedmiocie odmowy nakazu usunięcia nieprawidłowości postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. oddalił wniosek W. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie zainicjowanej przez skarżącą przez złożenie zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 28 lutego 2008 r. o odrzuceniu zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż zgodnie z informacjami podanymi przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym dnia [...],jest ona osobą samotną, pobiera świadczenie emerytalne w wysokości [...],zł brutto. Ponadto jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni [...], m2 , mieszkania o powierzchni [...], m2 i garażu o powierzchni [...], m2 , który służy za przechowalnię. Posiada również oszczędności pieniężne w kwocie [...], zł. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 marca 2008 r. oddalono wniosek skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych. W sprzeciwie od tego postanowienia W. L. podniosła, iż nie stać jej na opłacenie kosztów sądowych, ponieważ uiściła już wpis od skargi w kwocie 500 zł oraz dwa wpisy po 100 zł od zażaleń na postanowienia wydane przez Sąd I instancji w toku niniejszej sprawy. Sąd I instancji wziął również pod uwagę informacje podane przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...],r. o złożenie dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym. Z informacji wówczas podanych wynika, iż skarżąca oprócz emerytury nie posiada żadnego innego źródła dochodu, garażu nie wynajmuje, bo jest niewykończony i służy składowaniu materiałów, zaś na wykazanej działce rolnej posadowiony jest dom, wokół którego znajduje się kilka grządek. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącej, nie ma ona nikogo na utrzymaniu, zamieszkuje sama, nie korzysta z pomocy społecznej, ani nie jest zadłużona, natomiast dom, w którym zamieszkuje wymaga remontu. Ponadto zaznaczyła, że stan podanych wcześniej oszczędności zmniejszył się z kwoty [...],zł do [...],zł, z uwagi na zakup węgla za ok. [...],zł. Pomimo wezwania, skarżąca nie określiła średnich miesięcznych kosztów wydatkowanych na zapłacenie stałych opłat oraz na utrzymanie, przesyłając jedynie przykładowe rachunki za gaz na kwotę [...],zł (za okres dwóch miesięcy), prąd na kwotę [...],zł (również za okres dwóch miesięcy), za wywóz śmieci w kwocie [...],zł (płatne w okresach miesięcznych), za telefon w kwocie [...],zł (rozliczenie miesięczne), za wodę w kwocie [...],zł (okres 2 miesięcy), dowód wpłaty za podatek od nieruchomości za rok 2007 r. w kwocie [...],zł, za abonament RTV w kwocie [...],zł miesięcznie, zapłatę polisy ubezpieczeniowej na życie w kwocie [...], zł oraz na ubezpieczenie mieszkania (składka roczna [...],zł). Rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w oparciu o przedstawione dokumenty i oświadczenia skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, podniósł, iż we wniosku z dnia [...],r. skarżąca nie wskazała żadnych nowych okoliczności mających wpływ na zmianę jej sytuacji faktycznej. Pomimo wcześniejszego wezwania nie wykazała także jakie są jej miesięczne obciążenia z tytułu stałych opłat, wobec czego Sąd oparł się na przykładowych rachunkach dołączonych do akt niniejszej sprawy. Biorąc więc pod uwagę, że część obciążeń płatnych jest w okresach rocznych, uznał, iż miesięczne koszty z tytułu opłat obowiązkowych, jakie ponosi skarżąca wynoszą średnio ok. [...],zł. Zdaniem Sądu I instancji, skarżąca jako osoba samotna przy wskazanych dochodach i przyjętych stałych miesięcznych obciążeniach, po przeznaczeniu pewnych kwot na wyżywienie, środki czystości i odzież, jest jeszcze w stanie poczynić pewne oszczędności, to zaś pozwala Sądowi twierdzić, że obecna sytuacja majątkowa skarżącej nie uzasadnia przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2008 r. W. L. ponowiła argumenty podnoszone we wniosku o przyznanie jej prawa pomocy, podkreślając w szczególności zły stan techniczny jej domu wymagający koniecznego remontu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższy przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację finansową W. L.wynikającą z przedstawionych dokumentów i oświadczeń, należy stwierdzić, że nie znajduje się ona w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca, pobierająca świadczenia emerytalne w wysokości [...],zł brutto, przy miesięcznych obciążeniach w wysokości ok. [...],zł, nie może zostać uznana za osobę, która rzeczywiście znalazła się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej pokrycie we własnym zakresie kosztów sądowych. Ustalenia Sądu I instancji dotyczące sytuacji dochodowej skarżącej pozwalają na stwierdzenie, że skarżącą stać na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla własnego utrzymania. Podnoszona natomiast w zażaleniu kwestia konieczności ponoszenia przez skarżącą kosztów bieżących napraw domu nie ma istotnego wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo zbadał sytuację majątkową skarżącej i zasadnie doszedł do przekonania, że poniesienie przez nią kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie przekracza jej możliwości finansowych. W związku z powyższym zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.