II SO/Wa 66/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o wymierzenie Burmistrzowi B. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi B. grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych; 2. zasądzić od Burmistrza B. na rzecz wnioskodawcy J. H. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE W dniu 21 sierpnia 2012 r. (data prezentaty organu na skardze) J. H. wniósł za pośrednictwem Burmistrza B. skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Następnie pismem z dnia 17 września 2012 r. (data nadania) J. H. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Burmistrzowi B. za nieprzekazanie jego skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Wyjaśnił, że przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi została przekazana do Sądu w dniu 21 września 2012 r. Natomiast opóźnienie w przekazaniu wynikało z dużej ilości korespondencji wpływającej do Urzędu - w tym również wniosków o udostępnienie informacji publicznej i potrzeby odpowiedniego jej załatwienia. Organ podniósł również, że w miesiącu sierpniu, kiedy przedmiotowa skarga została złożona, część odpowiedzialnych pracowników była na urlopach wypoczynkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Natomiast art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie. W myśl zaś art. 55 § 1 cytowanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinująco - restrykcyjnym mającym na celu doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi. Podkreślić należy, iż zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 cytowanej ustawy wyraźnie wskazuje, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). W niniejszej sprawie organ spóźnił się z wypełnieniem ciążącego na nim obowiązku. Skarga, jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 394/12, wpłynęła do organu w dniu 21 sierpnia 2012 r. (data prezentaty organu na skardze). Zatem organ, stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, winien przekazać ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia 5 września 2012 r. Tymczasem organ wykonał swój obowiązek w dniu 21 września 2012 r. (data nadania na kopercie), tj. 16 dni po upływie piętnastodniowego terminu. Stosownie do art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r., (M.P. poz. 63) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim wyniosło 3.399,52 zł. Sąd orzekając o wysokości grzywny wziął pod uwagę szczególny przedmiot sprawy (dostęp do informacji publicznej) i związany z nim skrócony termin do wykonania ciążącego na organie obowiązku, ale także fakt, że organ skargę wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi przekazał. Bez znaczenia pozostały natomiast wyjaśnienia organu dotyczące dużej ilości korespondencji wpływającej do Urzędu i zmniejszonej obsady kadrowej. Są to bowiem sprawy wewnątrzorganizacyjne organu i w żaden sposób nie mogą być usprawiedliwieniem dla zaniechania wykonania ciążących na organie ustawowych obowiązków. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.