I FZ 353/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, , , po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. spółki cywilnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 775/14 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. spółki cywilnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 4 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za lipiec 2008 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 775/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę kasacyjną M. spółki cywilnej (dalej: spółka lub skarżąca) w sprawie ze skargi tej spółki na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 4 lipca 2014 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za lipiec 2008 r. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że przesyłka zawierająca wyrok z dnia 23 stycznia 2015 r. wraz z uzasadnieniem została skarżącej doręczona w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) ze skutkiem prawnym w dniu 4 marca 2015 r. W dniu 8 czerwca 2015 r. do sądu wpłynęła skarga kasacyjna spółki z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Wskazując na art. 178 i art. 177 § 1 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji stwierdził, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 3 kwietnia 2015 r., a skoro termin ten nie został przywrócony, to skarga kasacyjna złożona w dniu 8 czerwca 2015 r. jest spóźniona i podlega odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, wskazując, że rzeczywiście termin do wniesienia skargi kasacyjnej został uchybiony, sąd jednak bezpodstawnie wniosek o przywrócenie tego terminu odrzucił, nie było bowiem podstaw do stwierdzenia, że wniosek ten był spóźniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy przede wszystkim zaznaczyć, że w treści zażalenia jego autorka odwołuje się bezpodstawności odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie samej skargi kasacyjnej, tj. kwestionuje prawidłowość postanowienia z dnia 25 czerwca 2015 r., a nie zarzuca w istocie żadnego naruszenia przepisów procedury zaskarżonemu postanowieniu, tj. z dnia 23 lipca 2015 r. Wręcz przeciwnie, w treści zażalenia skarżąca wprost stwierdza, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej został uchybiony. Wypada w związku z tym przypomnieć, że w świetle art. 178 p.p.s.a. skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji, a skoro w okolicznościach sprawy skarżąca przyznaje, że wniosła skargę kasacyjną po upływie terminu z art. 177 § 1 p.p.s.a., to przesłanki do zastosowania art. 178 p.p.s.a. zostały spełnione i zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Odrębną kwestią jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z rozpatrywanego zażalenia wynika jednoznacznie, że skarżąca nie zgadza się z postanowieniem sądu pierwszej instancji z dnia 25 czerwca 2015 r. o odrzuceniu jej wniosku o przywrócenie terminu. Na postanowienie to – zgodnie z art. 88 p.p.s.a. – przysługiwało spółce zażalenie. Wszystkie argumenty na temat bezpodstawności uznania wniosku o przywrócenie terminu za spóźniony mogły być podnoszone w ramach tego środka zaskarżenia. Z akt sprawy wynika, że zażalenie takie nie zostało złożone, co oznacza, że postanowienie z dnia 25 czerwca 2015 r. jest prawomocne i wiąże zarówno strony, sąd, który je wydał, jak i inne sądy i organy, w tym Naczelny Sąd Administracyjny (por. art. 170 p.p.s.a.). Z tego względu próba kwestionowania zgodności z prawem tego postanowienia w obecnie rozpatrywanym zażaleniu nie może być skuteczna. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.