I FZ 538/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1222/14 odrzucające skargę kasacyjną P.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1222/14, w sprawie ze skargi P.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 8 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1222/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną P. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1222/14, wydanego w sprawie ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 8 października 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2008 r. Sąd wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 września 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 4.885,00 zł. Odpis omawianego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 października 2015 r. (k. 152 akt sądowych). W terminie otwartym do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi kasacyjnej, tj. do dnia 13 października 2015 r. strona skarżąca nie uiściła go. Z uwagi na powyższe Sąd I instancji uznał, że zastosowanie winien znaleźć art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), zgodnie z którym to – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W złożonym zażaleniu pełnomocnik strony zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu: 1. naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej jako nieopłaconej, w sytuacji, gdy skarżący w przepisanym terminie złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o dokonaniu uzupełniającego wpisu od skargi, a więc termin do opłacenia skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczął biegu, 2. naruszenie art. 227 § 1 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że z uwagi na upływ czasu do opłacenia skargi organ I instancji winien odrzucić skargę kasacyjną, w sytuacji, gdy skarżący w przepisanym terminie złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o dokonaniu uzupełniającego wpisu od skargi kasacyjnej, a więc termin do opłacenia skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczął biegu, 3. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez błędne uznanie, iż po zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału skarżący nie dokonał żadnej czynności, która zwalniałaby stronę od obowiązku wykonania nakazanej czynności w terminie, w sytuacji, gdy z analizy akt sprawy wprost wynika, iż skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie w przepisanym terminie, a zatem powyższe zdarzenie zwolniło stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w terminie wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu. W oparciu o te zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a następnie przyjęcie skargi oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że skarga kasacyjna winna zostać odrzucona jako nieopłacona dopiero po ewentualnym rozpatrzeniu zażalenia złożonego na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu i wydania w tym zakresie odpowiedniego orzeczenia. Podkreślono, że skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, natomiast nie uzyskał na wskazane zażalenie żadnej odpowiedzi, w związku z czym należy przyjąć, iż powyższe zażalenie nie zostało w ogóle przez Sąd rozpatrzone. A zatem termin do uiszczenia uzupełniającego wpisu w ogóle nie rozpoczął biegu, gdyż dopiero prawomocne rozstrzygnięcie sądu odwoławczego oddalające zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału stanowiłoby podstawę do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi kasacyjnej. Na poparcie swojej argumentacji pełnomocnik strony załączył do zażalenia potwierdzenie nadania pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2015 r. oraz kserokopię zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w zażaleniu sprowadzają się do forsowania tezy o złożeniu przez pełnomocnika strony w wymaganym terminie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 września 2015 r., którym wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 4.885,00 zł. Zdaniem pełnomocnika strony powyższe zażalenie zostało złożone do koperty zawierającej wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1284/14. Powyższe tezy, poza oświadczeniem pełnomocnika strony, nie są jednak poparte żadnymi przekonywającymi dowodami. Natomiast z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Po 1284/14, włączonych do akt sprawy opatrzonych sygn. I SA/Po 1222/14 – na mocy zarządzenia wydanego w dniu 26 listopada 2015 r., wynika, że przesyłka opatrzona nr 00459007734707841695 nie zawierała żadnego pisma przewodniego, z którego wynikałoby co konkretnie wchodziło w skład tejże przesyłki. Z kserokopii dziennika korespondencji przychodzącej Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (k. 178-181) nie wynika również, aby ww. przesyłka zawierała coś innego aniżeli pisma dotyczące sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Po 1284/14, tj.: wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1284/14 (k. 175 akt sądowych) wraz z kserokopią opłaty kancelaryjnej od tegoż wniosku (k. 176 akt sądowych). Powyższe poparte jest oświadczeniem pracownika Biura Podawczego zawartego w notatce służbowej z dnia 27 lutego 2015 r., który potwierdził, że w dniu 15 października 2015 r. do WSA wpłynął wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1284/14, do którego załączony był tylko dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej. W świetle powyższych dowodów, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, autor zażalenia nie wykazał, że w nadanej przez niego przesyłce znajdowało się coś więcej niż pisma dotyczące sprawy o sygn. akt I SA/Po 1284/14, tj. wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1284/14 wraz z kserokopią opłaty kancelaryjnej od tegoż wniosku. Z całą pewnością nie mogą o tym świadczyć przedstawione przez niego dowody oraz argumenty na ich poparcie. Z uwagi na powyższe nie można było przyjąć, że termin do opłacenia skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczął biegu. Sąd I instancji zasadnie zatem uznał, że w sprawie zastosowanie winien znaleźć art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym to – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.