I C 1353/25

<p>sygn. akt I C 1353/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>27 maja 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w <span class="anon-block">W.</span> w I Wydziale Cywilnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Mateusz Janicki</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 maja 2025 r. w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> Kancelarii Doradztwa (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Bank Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki 16 324,20 zł (szesnaście tysięcy trzysta dwadzieścia cztery złote dwadzieścia groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 28 listopada 2024 r. do dnia zapłaty;</p> <p>2.  umarza postępowanie w pozostałej części;</p> <p>3.  nadaje wyrokowi w pkt. 1. rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie 15 710,20 zł (piętnastu tysięcy siedmiuset dziesięciu złotych dwudziestu groszy) oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od 11 760,43 zł (jedenastu tysięcy siedmiuset sześćdziesięciu złotych czterdziestu trzech groszy) od 28 listopada 2024 r. do dnia zapłaty;</p> <p>4.  zasądza od powódki na rzecz pozwanej 3 617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z 28.11.2024 r. <span class="anon-block"> Kancelaria Doradztwa (...) S.K.</span>A. w <span class="anon-block">W.</span> wniosła o zasądzenie od <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> 21 374,52 zł tytułem nabytego od kredytobiorcy 27.11.2024 r. roszczenia o zwrot części prowizji w związku z przedterminową spłatą kredytu konsumenckiego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49 u)">art. 49 u.k.k.</a>) w wysokości 11 760,34 zł i skapitalizowanych odsetek za opóźnienie od 3 grudnia 2014 r. do 27 listopada 2024 r. w wysokości 9 614,18 zł, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty, a także zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>Pozwana w pierwszej czynności procesowej (sprzeciw od nakazu zapłaty) uznała powództwo co do 11 760,43 zł (należność główna) i odsetek za okres od 26 listopada 2021 r. do dnia zapłaty (tj. za okres nieprzedawniony), podniosła zarzut przedawnienia co do pozostałej części roszczenia odsetkowego, wnosząc o obciążenie kosztami powoda z uwagi na to, że powód nie dał powodu do wytoczenia powództwa.</p> <p>Powódka w odpowiedzi na sprzeciw cofnęła ze zrzeczeniem się roszczenia pozew w zakresie odsetek, co do których pozwana podniosła zarzut przedawnienia, ostatecznie wnosząc o zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki 16 324,20 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd oparł się na bezspornym stanie faktycznym:</strong> </p> <p>16 czerwca 2014 r. <span class="anon-block">D. D.</span> i <span class="anon-block">J. D.</span> zawarli z pozwaną umowę kredytu konsumenckiego na 10 lat, uiszczając 12 330,48 zł prowizji.</p> <p>2 grudnia 2014 r. kredytobiorcy spłacili kredyt.</p> <p>27 listopada 2024 r. kredytobiorcy przelali na powódkę roszczenie przeciwko pozwanej o zwrot części prowizji w związku z przedterminową spłatą kredytu.</p> <p>27 listopada 2024 r. kredytobiorcy nadali do pozwanej korespondencję z zawiadomieniem o przelewie wierzytelności.</p> <p>28 listopada 2024 r. powódka wytoczyła niniejsze powództwo.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213 § 2 k.p.c.</a> sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 2)">art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza roszczenie uznane przez pozwanego. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w pkt. 1. i 3. wyroku.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 1;art. 203 § 4)">art. 203 § 1 i 4 k.p.c.</a> pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy. Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355 k.p.c.</a> sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w pkt. 2. wyroku.</p> <p>O kosztach sąd orzekł zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 101)">art. 101 k.p.c.</a>, uznając, że pozwany, który przy pierwszej czynności prawnej uznał powództwo, nie dał powodu do wytoczenia powództwa. Powszechnie bowiem wiadomo i sądowi, i powódce, która prowadzi działalność polegającą na skupie roszczeń przeciwko bankom, że obecnie (2025 r., także wcześniej, co najmniej od 3 lat), jak chodzi o rozliczenie prowizji z uwagi na przedterminową spłatę (roszczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49 u)">art. 49 u.k.k.</a>), to banki na wezwanie przedsiębiorców zajmujących się skupem tych wierzytelności albo kancelarii prawnych roszczenia te wypłacają. Nie zmienia tego fakt, że w 2014 r. (data powstania roszczenia i jego wymagalności) rzecz wyglądała inaczej, nie zmienia tego również fakt, że pozwana powinna była do 16 grudnia 2014 r. rozliczyć się z cedentami powódki bez dodatkowego wezwania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 52 u)">art. 52 u.k.k.</a>).</p> <p>Kluczowe dla rozstrzygnięcia o kosztach było bowiem, że powódka, nie wzywając pozwanej do zapłaty (choćby mailem z zakreśleniem krótkiego, 7-dniowego terminu na płatność), tylko od razu wytaczając powództwo (dzień po nabyciu wierzytelności), dążyła co zwiększenia swojego zysku o zbędne koszty zastępstwa prawnego (ryczałtowe, wysokie z uwagi na w.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">p.s.</a>). W takiej sytuacji nie tylko <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 101)">art. 101 k.p.c.</a> wymaga, żeby zbędne koszty postępowania poniosła powódka, ale i posiłkowo wskazać należy, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> sprzeciwiałby się zasądzeniu na rzecz powódki zwrotu kosztów procesu, w szczególności ryczałtowych kosztów zastępstwa prawnego. Sądy są powołane do sprawowania wymiaru sprawiedliwości tj. rozstrzygania rzeczywistych sporów między jednostkami. Postawa wyrażająca się w uczynieniu sobie z sądów narzędzia do zwiększania rentowności prowadzonej działalności gospodarczej, z polegającej na skupie roszczeń konsumenckich (w tym wypadku za rażąco nieekwiwalentną cenę w postaci 1 764,05 zł tj. stanowiącą ok. 10% nabytej wierzytelności, której dochodzenie nie wymaga w istocie żadnego wysiłku, a więc i tak bardzo rentownej działalności powódki, która z samego tylko dyskonta zarobiła ponad 14 500 zł), nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Ponadto wskazać należy, że wytoczone powództwo było w znacznej części niezasadne. Jak chodzi o dochodzone odsetki za okres od 3 grudnia 2014 r. do 16 grudnia 2014 r. w ogóle nie przysługiwało (por. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 52 u)">art. 52 u.k.k.</a> i wynikający z niego dwutygodniowy termin na rozliczenie się z konsumentem), a jak chodzi o odsetki za okres od 17 grudnia 2014 r. do 27 listopada 2024 r. było przedawnione, przy czym oczywiste jest dla powódki, pozwanej i sądu, że w tego rodzaju sytuacjach podniesienie przez bank zarzutu przedawnienia jest z góry wiadome. Tym samym powódka jest stroną przegrywającą w ok. 24%.</p> <p>Na koszty celowej obrony, zasądzone na rzecz pozwanej od powódki, złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika (3 600 zł – zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) i opłata skarbowa od złożonego dokumentu pełnomocnictwa (17 zł).</p> </div>