II SA/Kr 811/20
Sądy administracyjne2020-09-24
Sygnatura
II SA/Kr 811/20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2020-09-24
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Rozstrzygnięcie
odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 24 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. na obwieszczenie Rady Miasta Krakowa z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia tekstu jednolitego uchwały Nr XLVI/568/08 Rady Miasta Krakowa w sprawie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków postanawia odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
A. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na obwieszczenie Rady Miasta Krakowa z dnia 7 grudnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia tekstu jednolitego uchwały Nr XLVI/568/08 Rady Miasta Krakowa w sprawie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków. W piśmie z dnia 22 sierpnia 2020 r. sprecyzował, że właśnie to obwieszczenie jest przedmiotem jego skargi, a nie uchwała, której obwieszczenie dotyczy.
Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Obwieszczenie tekstu jednolitego uchwały rady gminy nie mieści się w żaden z wymienionych kategorii, nie kreuje ani nie zmienia uprawnień i obowiązków nakładanych na jednostkę przez organ administracji publicznej. Nie mieści się więc w kognicji sądów administracyjnych.
Dlatego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.