II SA/Bd 550/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski ( spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant Ewa Majchrzak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 października 2008r. sprawy ze skargi R. B. i T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o unieważnienie decyzji w sprawie przekazania gruntów i nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 22 lutego 2008r. ( [...]), 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. UZASADNIENIE II SA/Bd 550/08 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. po rozpatrzeniu wniosku R. B. w sprawie o unieważnienie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. K. z dnia [...] lipca 1955 r. w sprawie przekazania gruntów i nieruchomości J. B. położonej w Ś. Gmina W. ze Skarbu Państwa do zasobów Nadleśnictwa w R., na podstawie art. 66 § 3 Kpa oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r., o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) wydało w dniu [...] lutego 2008 r. postanowienie – [... o zwrocie wniosku. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotową nieruchomość przejęto na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny w T., który stwierdził, że własność żądanej nieruchomości, przez zasiedzenie, nabyło Nadleśnictwo R. Wg organu niniejsza sprawa należy do kategorii spraw, które mogą być zaskarżone w drodze cywilnej, a nie administracyjnej. Żądanie uchylenia decyzji jest bezzasadne, ponieważ w rozpatrywanej sprawie nieruchomość przeszła na własność Nadleśnictwa R. w oparciu o instytucję zasiedzenia, co wyklucza możliwość podjęcia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nieruchomości a złożony wniosek w tym zakresie nie powoduje jego wszczęcia. Po rozpatrzeniu wniosku ww. osób o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. (...) na podstawie art. 66 § 3, art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 kpa oraz art. 1 ww. ustawy z dnia 12 października 1994 r. orzekło o utrzymaniu w mocy ww. postanowienia z dnia [...] lutego 2008 r. Na powyższe postanowienie skargę złożyli R. B. i T. B., powtarzając dotychczasowe zarzuty i argumenty. Odpowiadając na skargę organ podtrzymując argumentację zawartą w obu postanowieniach, wniósł o jej oddalenie. W piśmie z [...] sierpnia 2008 r. jak i na rozprawie skarżący podtrzymał swoją skargę, przywołując i podtrzymując argumentację historyczno-polityczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić, lecz nie z przyczyn w niej wskazanych. Kompetencję sądów administracyjnych określa art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Stanowi on, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie zaś z § 2 kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Podkreślenie tego w niniejszej sprawie jest konieczne zważywszy na wyrażane przez skarżących różnego rodzaju zarzuty pozaprawne odnoszące się do wydarzeń o charakterze politycznym i historycznym. Po myśli art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając skargę przywołanie tego przepisu w niniejszej sprawie było również konieczne zważywszy na treść zrzutów i uchybień- o czym za chwilę- organu. Art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 lipca 2002 r. stanowi, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący w swoim wniosku z dnia [...] stycznia 2008 r., który wpłynął do organu w dniu [...] stycznia 2008 r. zwrócili się – co potwierdzili w kolejnych pismach kierowanych zarówno do organu jak i później do Sądu, a także na rozprawie przed Sądem – o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. K. z dnia [...] lipca 1955 r. " o przekazaniu gruntów i nieruchomości...z zasobów Państwowego Funduszu Ziemi do zasobów... Nadleśnictwa w R".(Sąd celowo zacytował tu treść wniosku ponieważ w przedłożonych aktach postępowania administracyjnego w ogóle brak tej decyzji!) Niewątpliwie po myśli przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego rozstrzygnięcie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej leży w kompetencjach wskazanego przepisem tej ustawy organu administracji publicznej a nie sądu powszechnego. Było więc naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego zwrócenie wniosku w oparciu o art. 66 § 3 Kpa. Stanowi on bowiem, że jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Organ orzekając o zwrocie wniosku naruszył więc przepisy postępowania, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. – [...]. Prowadząc ponownie postępowanie organ po uzupełnieniu akt o brakującą dokumentację - wskazaną we wniosku z [...] stycznia 2008 r. - rozpozna go w oparciu o przepisy art. 156 i następne Kpa dotyczące instytucji stwierdzenia nieważności decyzji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji wyroku oparto na art. 152 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r.