I SA/Wr 622/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cichoń po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. F. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 2332/21 postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 września 2022 r., stronę skarżącą wezwano do złożenia dowodu wniesienia wezwania Wojewody Dolnośląskiego do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 17 lutego 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 2332/21 po jego doręczeniu wraz z aktami administracyjnymi sprawy do organu w terminie 7 dni od doręczenia ww. wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej 26 października 2022 r. (vide k. 17 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, pismem z 12 sierpnia 2022 r. (data wpływu do organu: 18 sierpnia 2022 r.) przekazał prawomocny wyrok z 17 lutego 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 2332/21 wraz z aktami sprawy. Następnie, strona wniosła skargę na niewykonanie ww. wyroku WSA we Wrocławiu z 17 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów termin do jego wykonania (załatwienia sprawy) zaczyna swój bieg. Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarżąca nie wezwała organu do wykonania prawomocnego wyroku przed wniesieniem skargi na jego niewykonanie. Nie przedłożyła również dowodu potwierdzającego wyczerpanie ww. warunku formalnego skargi na niewykonanie wyroku na wezwanie Sądu. Również z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że po doręczeniu organowi prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu 17 lutego 2022 r., sygn. I SAB/Wr 2332/21 w dniu 18 sierpnia 2022 r., skarżąca nie wezwała organu do wykonania ww. wyroku. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.