II SA/Sz 1362/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Ciesielska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta S., działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust.1 pkt. 2, art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, ust. 4 i ust. 7, art. 75 ust. 1 pkt 8 i art. 75 ust. 2 pkt 2, art. 72 ust. 3 i ust 6 i art. 9 ust 1 pkt 14 lit. a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, orzekł o uznaniu J.B. z dniem 3 sierpnia 2015r. za osobę bezrobotną wraz z przyznaniem prawa do zasiłku od dnia 3 sierpnia 2015 r. w wysokości 120% tj. [...] zł miesięcznie i przyznaniem prawa do zasiłku od dnia 1 listopada 2015 r. w wysokości 120 % tj. [...] zł w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podkreślił, że prawo do zasiłku w wysokości 120 % zostało skarżącej przyznane od dnia 3 sierpnia 2015 r. do dnia 3 maja 2016 r. o ile nadal będzie spełniała definicyjne warunki osoby bezrobotnej. W odwołaniu od powyższej decyzji J.B. wskazała, że nie zgadza się z pomniejszeniem okresu pobierania zasiłku o 90 dni, ponieważ działalność gospodarczą miała zawieszoną jedynie przez okres 48 dni, podczas poprzedniej rejestracji. Zdaniem strony właśnie o te 48 dni winien być skrócony okres pobierania zasiłku przyznanego jej od dnia 3 sierpnia 2015 r. Wojewoda Z. decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 pkt 2, art. 72 ust. 3 i ust. 6, art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, ust. 4 i ust. 7 oraz art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, po rozpatrzeniu odwołania J.B., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że J.B. zarejestrowała się w PUP po raz pierwszy w dniu 5 stycznia 2015 r. w okresie zgłoszonego do ewidencji zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Uzyskała wówczas status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. W myśl przepisu art. 75 ust. 1 pkt 8 ustawy, prawo do zasiłku nie przysługuje bowiem bezrobotnemu, który zarejestrował się jako bezrobotny w okresie zgłoszonego do ewidencji działalności gospodarczej zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej - w tym przypadku prawo do zasiłku przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy (art. 75 ust. 2 pkt 2). Z dniem 18 lutego 2015 r. strona utraciła status bezrobotnego z powodu ponownego podjęcia (odwieszenia) wykonywania działalności gospodarczej. W dniu 3 sierpnia 2015 r. J.B. dokonała ponownej rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy i spełniając przesłanki wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, z dniem rejestracji uzyskała status osoby bezrobotnej. W dniu rejestracji bezrobotna przedłożyła dokumenty potwierdzające łączny okres uprawniający do zasiłku wynoszący ponad 20 lat. Z akt sprawy wynika, że z dniem 31 lipca 2015 r. strona zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej. Po przytoczeniu treści art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, na mocy którego przysługuje stronie prawo do zasiłku organ wyjaśnił, że wskazany w tym przepisie okres 365 dni pobierania zasiłku ulega skróceniu (w myśl z art. 73 ust. 4 tej ustawy) o okres zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych, robót publicznych oraz o okresy odbywania stażu, szkolenia lub przygotowania zawodowego dorosłych przypadające na okres, w którym przysługiwałby zasiłek, oraz o okresy nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa w art. 75 ust. 1 - 3, tj. również o 90 - dniowy okres nieprzysługiwania zasiłku z powodu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Wojewoda zwrócił uwagę, że w przedmiotowej sprawie nie chodzi o okres nieprzysługiwania zasiłku przypadający na okres, w którym przysługiwałby zasiłek gdyż takie unormowanie przepis przewiduje jedynie w sytuacjach odbywania przez bezrobotnego ww. form aktywizacji zawodowej (staż, szkolenie i inne). 90 - dniowy okres, o którym mowa, jest niezmienny i dotyczy osób rejestrujących się podczas zgłoszonego zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej i nabywających prawo do zasiłku zarówno podczas tej pierwszej rejestracji jak i ponownej w wyniku kontynuacji uprawnień zasiłkowych na podstawie art. 73 ust. 5 lub 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje pod warunkiem, że nie nastąpią okoliczności powodujące wcześniejszą jego utratę. J.B. decyzję Wojewody zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. W skardze podniosła zarzut błędnej wykładni i zastosowania art. 75 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w ustaleniu okresu o jaki został skrócony, prawidłowo ustalony okres przysługiwania jej zasiłku dla bezrobotnych w oparciu o art. 73 pkt 1 ppkt 2b tej ustawy oraz błędnej interpretacji polegającej na przyjęciu, że art. 75 pkt 2 ustawy wyznacza obligatoryjny 90 dniowy okres, o który należy skrócić w każdym przypadku okres zasiłkowy przyznany w oparciu o art.73 pkt 1 w związku z art. 73 pkt 4 ustawy bez względu na faktyczny okresu posiadania statusu osoby bezrobotnej z prawem lub bez prawa do zasiłku. W ocenie skarżącej należałoby zastosować art. 73 pkt 5 ustawy, który określa o jaki okres należy skrócić ustalone prawo do zasiłku: "na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 4", a więc również o okres przed utratą statusu bezrobotnego. Ustawodawca nie dopisał tego lecz taki miał zamysł, gdyż inne rozumienie tego zapisu prowadziłoby do absurdów. Skarżąca wskazała, że okres przysługiwania zasiłku dla bezrobotnych jest nierozerwalnie złączony z koniecznością posiadania statusu osoby bezrobotnej. W sytuacji skarżącej okres zawieszenia działalności gospodarczej i co za tym idzie status osoby bezrobotnej wynosił 48 dni. Okres pobierania zasiłku powinien być skrócony tylko o 48 dni, tj. o okres kiedy posiadając status osoby bezrobotnej zgodnie z art 75 pkt 1 zasiłek jej nie przysługiwał. Okres o jaki skraca się okres przysługującego zasiłku nie może być dłuższy niż okres posiadania statusu osoby bezrobotnej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja o uznaniu strony skarżącej za osobę bezrobotną i przyznająca zasiłek z tego tytułu. Skarżąca J.B. kwestionuje natomiast stanowisko organów obu instancji zawarte w uzasadnieniach decyzji, a dotyczące okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Z uwagi na funkcję zewnętrzną uzasadnienia, tzn. możliwy jego wpływ na postępowanie w innych sprawach, dopuszczalne jest zaskarżenie samego uzasadnienia w trybie administracyjnym, jak również dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego. Kwestionowana decyzja będzie miała wpływ na treść decyzji o terminie utraty przez skarżącą prawa do zasiłku. Z tych przyczyn, Sąd rozpoznał skargę skarżącej. Materialnoprawną podstawą wydania wskazanej decyzji są przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.) dalej zwaną "ustawą". Zgodnie z art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy okres pobierania zasiłku wynosi 365 dni dla bezrobotnych powyżej 50 roku życia oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku. Jednocześnie przepis art. 75 ust. 1 pkt 8 tej ustawy zastrzega, że prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który zarejestrował się jako bezrobotny w okresie, zgłoszonego do ewidencji działalności gospodarczej, zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Z kolej przepis art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy stanowi, że bezrobotnemu, o którym mowa w ust. 1, spełniającemu warunki określone w art. 71, zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy - w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2 i 8. Przy czym – jak stanowi art. 73 ust. 4 ustawy okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1 i 3, ulega skróceniu o okres zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych, robót publicznych oraz o okres odbywania stażu, szkolenia lub przygotowania zawodowego dorosłych przypadających na okres, w którym przysługiwałby zasiłek, oraz o okresy nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa w art. 75 ust. 1-3. Osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 71, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz o okresy, o których mowa w ust. 4 (art. 73 ust.7 ustawy). Z powołanych przepisów wynika, że dla bezrobotnego powyżej 50 roku życia oraz posiadającego jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku, który zarejestrował się jako bezrobotny w okresie, zgłoszonego do ewidencji działalności gospodarczej, zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje na okres 365 dni skrócony o okres 90 dni nieprzysługiwania zasiłku, a więc na okres 275 dni. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca pierwszy raz dokonała rejestracji w urzędzie pracy w dniu 5 stycznia 2015 r., z tym też dniem została uznana za osobę bezrobotną w drodze decyzji z dnia 13 stycznia 2015 r. Decyzją z dnia 6 lutego 2015 r. Prezydent Miasta S. odmówił skarżącej przyznania prawa zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na zawieszenie działalności gospodarczej, prowadzonej w latach 1990-2014, od dnia 1 stycznia 2015 r. Decyzją z dnia 19 lutego 2015 r. organ I instancji orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 18 lutego 2015 r., gdyż z tym dniem skarżąca zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej. Z wpisu do CEIDG wynika, że skarżąca z dniem 31 lipca 2015r. zaprzestała wykonywania działalności gospodarczej. W dniu 3 sierpnia 2015r. zarejestrowała się w urzędzie pracy. Organ działając na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 73 ust. 4 ustawy przyznał J.B. prawo do zasiłku na okres 275 dni licząc od dnia 3 sierpnia 2015 r. do dnia 3 maja 2016 r. Skarżąca stoi na stanowisku, że okres uprawniający ją do zasiłku powinien być zmniejszony tylko o 48 dni, a więc o faktyczny czas zawieszenia działalności gospodarczej, a nie 90 dni jak przyjął organ. Taka interpretacja mających w sprawie zastosowanie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach ryku pracy jest jednak błędna. Należy wyjaśnić, iż w myśl art. 75 ust. 1 pkt 8 ustawy, prawo do zasiłku zasadniczo nie przysługuje bezrobotnemu, który zarejestrował się jako bezrobotny w okresie, zgłoszonego do ewidencji działalności gospodarczej, zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Powyższa norma jest zasadą od której ustawodawca przewidział wyjątki min. w przepisie art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy. Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że osobie, która zarejestrowała się jako bezrobotna w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej zasiłek przyznaje się, ale po 90 dniowym okresie "nieprzysługiwania zasiłku". Oznacza to, że takiemu bezrobotnemu zasiłek nie będzie przysługiwał przez pełne 6 miesięcy, gdyż zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy okres ten podlega skróceniu o 90 dniowy okres nieprzysługiwania zasiłku (rozpoczynający swój bieg bezpośrednio po dacie rejestracji w powiatowym urzędzie pracy). Przedstawiona powyżej interpretacja nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 521/13, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 listopada 2013r., sygn. akt II SA/Po 932/13, dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skoro skarżąca ponownie zarejestrowała się w dniu 3 sierpnia 2015 r. jako osoba bezrobotna po zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej (w dniu 31 lipca 2015 r.), posiada prawo do zasiłku od dnia rejestracji na czas skrócony o okresy, o których mowa w ust. 4 art. 73. tj. między innymi o okresy nieprzysługiwania zasiłku, o których mowa w art. 73 ust.1 - 3, a więc również o 90 dniowy okres nieprzysługiwania zasiłku z powodu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej – art. 75 ust. 2 pkt 2. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa i na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę jako nieuzasadnioną.